ะรายการวาไรตี้นั้นง่ายกว่าเยอะ
ในอินเทอร์เน็ตต่างพูดกันว่า จี๋ซางเป็นหนุ่มน้อยที่ร่าเริงสดใส เหมือนลูกหมาตัวโต ไม่ค่อยมีความคิดอะไรมาก
มีเพียงเธอที่รู้ว่าจริง ๆ แล้ว จี๋ซางฉลาดแกมโกงมาก เขาเก่งในการใช้ประโยชน์จากความได้เปรียบเรื่องอายุ และยังเก่งในการแกล้งโง่อีกด้วย
เขาชำนาญมากในการใช้ทุกโอกาสที่จะทำร้ายจิตใจเธอ เพื่อทำร้ายเธอ ไม่ปล่อยให้โอกาสลอยผ่านไปแม้แต่ครั้งเดียว
จี๋เสี่ยวเสี่ยวนั่งฟังอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ
จี๋ซางเหลือบมองเห็นจี๋เสี่ยวเสี่ยวจากหางตา เขาพูดขึ้นลอย ๆ ว่า “พี่ครับ ถ้าพี่ไม่มีอะไรทำ ไปหาดูหน่อยสิว่ามีน้ำอยู่แถวไหนบ้าง”
จี๋เสี่ยวเสี่ยวชะงักไป
จี๋ซางพูดว่า “ในเมื่อพี่ก็ฟังไม่รู้เรื่องอยู่ดี นั่งอยู่ตรงนี้คงน่าเบื่อแย่”
หวังโหย่วมองหน้าจี๋เสี่ยวเสี่ยวด้วยความประหลาดใจ “พวกคุณไม่ใช่พี่น้องกันหรอกเหรอ คุณไม่เคยดูหนังของผมเลยเหรอ”
จี๋เสี่ยวเสี่ยวยังไม่ทันได้พูดอะไร จี๋ซางก็รีบพูดแทรกขึ้นมา “เธอรู้จักแต่อ่านหนังสือทั้งวัน ผมยังกลัวว่าเธอจะอ่านจนโง่เลย”
เมื่อเขาพูดล้อเล่นออกมาแบบนั้น ทั้งหวังโหย่วและผู้ชมต่างก็พากันหัวเราะ
หวังโหย่วพยักหน้า “ก็ไม่จำเป็นต้องอ่านหนังสืออย่างเดียวหรอก บางครั้งผ่อนคลายบ้างก็ดีนะ”
จี๋เสี่ยวเสี่ยวพยายามอดทนอย่างมาก
จี๋ซางไม่เรียนหนังสือ เพราะเขายังมีทางเลือกอื่น
แต่ถ้าเธอไม่เรียนหนังสือ เธอจะไม่มีทางเลือกเลย
ไม่มีใครสนใจว่าอนาคตของเธอจะเป็นอย่
