ความเฉียบคมจริง ๆ
เว่ยฉือถอนหายใจยาว ดูเหมือนว่าทุกคนจะเจอสถานการณ์เดียวกันนี่นา
เจียงซั่วถอนหายใจด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แล้วเปลี่ยนไปดูห้องไลฟ์สดอื่น
ในห้องไลฟ์สด เด็กสาวกำลังตื่นเต้นชี้ไปที่พืชริมทาง พลางอธิบายอย่างกระตือรือร้นให้คนข้าง ๆ ฟัง
[เจินเจินฉลาดจังเลย รู้จักพืชพวกนี้ด้วย!]
[ดูท่าช่วงนี้ที่ตั้งใจเรียนรู้มาก็ไม่เสียเปล่านะ ฮ่า ๆ ๆ]
[ขอบเขตการทำการบ้านนี้กว้างมากจริง ๆ แม้แต่พืชริมทางก็ยังจำได้]
[พอเทียบกับอีกฝ่ายแล้ว เห็นได้ชัดว่าทุ่มเทความตั้งใจมาเต็มที่จริง ๆ]
[แม้ว่าเจินเจินของพวกเราจะไม่ได้มีพลังที่แข็งแกร่ง แต่เธอก็เป็นคนธรรมดาที่ขยันและมุ่งมั่น ฉันชอบเจินเจินที่เก่งแบบนี้ที่สุดเลย]
[พอเถอะ เจียงเจินเป็นคนธรรมดาเหรอ? เธอเป็นคนธรรมดาที่อยู่บ้านหลังใหญ่ คุณก็อยู่ได้เหรอ?]
[ฉันยอมรับว่าเจียงเจินทุ่มเทกับการคอลแลปครั้งนี้ แต่พวกคุณช่วยหยุดเหยียบย่ำหนิงหนิงทุกประโยคได้ไหม หนิงหนิงเก่งขนาดนั้น พวกเราเคยเอาเธอไปเปรียบเทียบกับเจียงเจินแล้วบอกว่าเธอไร้ค่าบ้างหรือเปล่า?]
เหลียงชิงฮวนฟังมาตลอดทางจนรู้สึกชาไปหมดแล้ว เธออดไม่ได้ที่จะถาม “เธอยังมีอะไรอีกมั้ยที่ไม่รู้จัก?”
เจียงเจินตอบอย่างจริงจัง “แน่นอนว่าต้องมีอีกเยอะสิ สิ่งที่ฉันรู้ยังน้อยมากเลยนะ”
เจียงฉือซิงทนมาตลอดทาง ในที่สุดก็ทนไม่ไหว “ช่วยเดินให้เร็วกว่านี้หน่อยได้ไหม?”
อากาศร้อนขนาดนี้ ทำไมถึงชอบบรรยายใต้แสงแดดนักนะ
เจีย
