บทที่ 398 ความฝัน
ขณะที่มังกรและแมวกำลังทะเลาะกันอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงกรี๊ดดังกลบเสียงพวกเขาไป
หนิงหนิงมองไปที่เวที บนเวทีมืดสนิท
แสงไฟดวงเล็ก ๆ ดวงแรกสว่างขึ้น ส่องไปที่เวที
ตามด้วยไฟสีขาวหลายดวงที่ทยอยสว่างขึ้น เรียงรายหนาแน่น รวมตัวกันอยู่ตรงกลางเวที
แสงไฟค่อนข้างจะแสบตา แต่คนที่ยืนอยู่ท่ามกลางแสงไฟนั้น ยิ่งเปล่งประกายมากกว่า เขายืนอยู่ตรงกลางเวทีเพียงลำพัง
เขาไม่ใช่ตัวประกอบ เขาคือเจ้าของเวทีนี้
ในเสียงดนตรีแจ๊สที่ผ่อนคลาย เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ด้วยท่าทีไม่ใส่ใจ ราวกับจิ้งจอกที่เกียจคร้าน
ต่างหูเพชรที่ข้างหู ส่องประกายแสงจ้าภายใต้แสงไฟ
เสียงกรี๊ดจากด้านล่างเวทีดังขึ้นเป็นระลอก เสียงกลองได้แทรกเข้ามา ดนตรีค่อย ๆ เร่งจังหวะเร็วขึ้น สีหน้าของเด็กหนุ่มเริ่มจริงจัง ท่าเต้นเร็วขึ้น แม้แต่เลือดในกายก็เริ่มเต้นระรัว
ผู้ชมด้านล่างถูกชักจูง พากันกรีดร้อง ส่งเสียงเชียร์ให้กับเขา
เด็กหนุ่มบนเวทีจมดิ่งอยู่กับการเต้น ความมุ่งมั่นและจริงจังของเขา แพร่กระจายไปถึงผู้ชมด้านล่างเวที
การแสดงที่สุดยอดและน่าประทับใจ เป็นความเพลิดเพลินทางสายตาอย่างถึงที่สุด
การแสดงจบลง ทิ้งความรู้สึกอยากชมต่อไว้ในใจผู้ชม เสียงกรี๊ดยังคงก้องไปทั่วทั้งพื้นที่จนกระทั่งพิธีกรขึ้นมาบนเวที
พิธีกรรอสักครู่ ทุกคนจึงค่อย ๆ สงบลง
พิธีกรมองไปที่หนิงเหนียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา อดที่จะรำพึงไม่ได้ว่า “ดูสิ นี่แหละคือไอดอล
