ึกแปลกใจเลย]
[ยังไงก็รอผลการสืบสวนจากตำรวจก่อนเถอะ]
[ถูกต้อง ไม่ว่าเราจะคาดเดากันยังไง สุดท้ายก็ต้องพึ่งตำรวจอยู่ดี]
[ค่อย ๆ รอดูไปก่อนแล้วกัน]
…
ชาวเน็ตต่างรู้สึกลังเลที่จะเชื่อ
ทางด้านนี้ จี๋หยวนซานกำลังร้อนใจราวกับมดที่อยู่บนกระทะร้อน เดินไปเดินมาในห้องของเขาพลางเอามือไพล่หลัง
ผานซุ่ยเหลียนก็เป็นห่วงจนไม่รู้จะทำอย่างไร
“จะทำยังไงดีล่ะ?” เธอตกใจจนพูดไม่ออก
จี๋หยวนซานตวาดกลับอย่างหงุดหงิด “ถามฉันมาทำไม ฉันจะไปรู้ได้ยังไง!”
ถึงเวลานี้แล้ว ผานซุ่ยเหลียนก็ไม่อยากทะเลาะกันอีก
คิดไปคิดมา พวกเขาจับตามองแต่หนิงหนิง ไม่คิดเลยว่าหนิงเหนียนจะมาทำอะไรแบบนี้
ผานซุ่ยเหลียนพูดว่า “ถ้างั้นฉันโทรไปถามที่บ้านดีกว่า”
จี๋หยวนซานก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว กลยุทธ์ของหนิงเหนียนทำให้เขางงไปหมด
โง่! โง่เกินไปแล้ว!
จี๋ซังชิงมันโง่จริง ๆ!
ทำไมเขาถึงเคยคิดว่าจี๋ซังชิงฉลาดด้วยนะ!
เขาโบกมือพลางพูดว่า “ลองโทรถามดูสิ”
ผานซุ่ยเหลียนรีบควานหาโทรศัพท์มือถือแล้วโทรออกทันที
น่าเสียดายที่โทรไปแล้ว ยังไม่ทันได้รับคำตอบ ตำรวจก็มาถึงเสียก่อน
“จี๋หยวนซาน รบกวนไปกับพวกเราด้วยครับ”
ผานซุ่ยเหลียนแทบจะล้มทั้งยืน เธอรีบขวางพวกเขาไว้ “เดี๋ยวก่อนค่ะ พวกคุณเข้าใจผิดแล้วละ”
ตำรวจมองเธอด้วยท่าทีเยือกเย็น
“คุณไม่ต้องรีบ คุณเองก็ต้องตามพวกเรามาด้วย”
ผานซุ่ยเหลียนชะงักค้าง
“ทำไมฉันต้องไป”
ตำรวจตอบว่า “อุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อยี่สิบปีก่อน
