บทที่ 379 นอนในกองเลือด
เจียงเส่าเอียงศีรษะหลบ ใบมีดเฉือนผ่านใบหน้าของเขา ทิ้งรอยแผลเป็นทางยาว
หยูลี่กรีดร้อง
เขารู้สึกเจ็บที่ใบหน้า เจียงเส่าลูบใบหน้าตัวเอง มีเลือดเปื้อนเต็มมือ
ดวงตาของเขาแดงก่ำในทันที คว้าชามบนโต๊ะขว้างใส่เจียงเอี้ยนจือ
เจียงเอี้ยนจือไม่หลบ ปล่อยให้ชามโดนหน้าผาก เลือดไหลลงมาจากหน้าผาก ทำให้การมองเห็นกลายเป็นสีแดง
เขากลับหยิบมีดขึ้นมาอีกครั้ง แล้วแทงใส่เจียงเส่า
เจียงเส่าลุกขึ้นยืน และเตะรถเข็นของอีกฝ่ายล้มคว่ำ
“แกเป็นแค่คนพิการ ยังคิดจะต่อต้านอีกเหรอ?”
เจียงเส่าเหยียบมือของเจียงเอี้ยนจือแล้วทั้งชกทั้งเตะใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง
“ในเมื่อแกไม่ยอมตายดี ๆ งั้นฉันก็จะช่วยแกเอง”
เจียงเอี้ยนจือถูกเขาเตะจนไม่ขยับเขยื้อนแล้ว
เจียงเส่านัยน์ตาแดงก่ำ ก้มตัวลงหยิบมีดที่ตกอยู่บนพื้น
[เฮ้ย แม่งเอ้ยยยยย!]
[ฆ่าคนแล้ว! ฆ่าคนแล้ว! ช่วยด้วย!]
[กรี๊ดดดด!]
[หนิงหนิง!หนิงหนิงเธอกำลังทำอะไรอยู่!]
[คุณตำรวจคะ! ช่วยด้วย!]
หยูลี่กรีดร้องพลางวิ่งเข้าไป “เจียงเส่า! อย่า!”
เจียงเส่าทำเหมือนไม่ได้ยินเสียง ยกมีดขึ้นแล้วแทงลงที่หน้าอกของเจียงเอี้ยนจือ
ในวินาทีที่ทุกคนกำลังใจหายใจคว่ำ ภาพในห้องไลฟ์สดก็ดับมืดลงทันที
การเชื่อมต่อจบลงอย่างกะทันหัน
ทีมงานทุกคนยังไม่ทันได้ตั้งตัว มีเพียงหนิงหนิงที่เงียบมาตลอดร้องอุทานออกมาเบา ๆ
“สัญญาณขาดเหรอ?”
ทีมงานดู ก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ การเชื่อมต่อขาดหายไปพอดี
[ขาด?