า “หนิงหนิงก็พลอยได้รับผลกระทบไปด้วย รู้สึกว่าครั้งนี้คงจัดการยากหน่อย”
แต่ว่าหนิงหนิงก็ทำอะไรหุนหันพลันแล่นไปหน่อย ไม่เหมือนกับรูปแบบการกระทำของเธอในปกติ
เห็นหนิงเหนียนเงียบไป เว่ยฉือจึงรีบพูดต่อว่า “แต่เธอคนนั้นไม่เหมือนคุณนะ มีคนมากมายที่พร้อมจะพูดแทนเธอ ตำแหน่งซุปเปอร์สตาร์นี่ ผมว่าคงจะเปลี่ยนมือแล้วล่ะ”
หนิงเหนียนตอบรับเบา ๆ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เมื่อกลับมาถึงวิลล่า ระหว่างเดินผ่านห้องนั่งเล่น เจียงเจินก็นั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น
เมื่อไม่มีกล้องถ่ายทำให้ต้องกังวลแล้ว พอเห็นหนิงเหนียนเดินผ่านมา เธอก็ยิ้มให้หนิงเหนียนเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยการท้าทายและความภาคภูมิใจอย่างชัดเจน
หนิงเหนียนมองเธอแวบหนึ่ง แต่ไม่สนใจ เดินขึ้นบันไดไปโดยตรง ด้านหลังเจียงเจินแค่นเสียงแสดงความไม่พอใจ
เจียงฉือซิงเพิ่งเดินลงมาจากชั้นบน ถือโทรศัพท์มือถือพลางถาม “เครื่องนี้ใช่ไหม?”
เมื่อเห็นหนิงเหนียนเขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
หนิงเหนียนเหลือบมองเขา
เจียงฉือซิงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ “มองอะไร?”
หนิงเหนียน “ทำไมตอนนี้ถึงชอบเดินขึ้นมาล่ะ?”
เจียงฉือซิง “ไม่เกี่ยวกับนาย ฉันจะเดินไปไหนก็ได้ ไม่เห็นต้องมายุ่งกับฉัน ไปดูแลตัวเองให้ดีเถอะ”
เขาเดินลงบันไดไปด้วยความโกรธ เจียงเจินกำลังจ้องมองเงาร่างของหนิงเหนียนอยู่
เจียงฉือถาม “มองอะไรอยู่เหรอ?”
เจียงเจินยิ้มน้อย ๆ “ไม่มีอะไรหรอก”
หนิงเหนียนเพิ่งเดินเข้าห้องนั่งเล่น
