ายปีด้วย
ทำไมถึงยกเลิกงานกะทันหัน แล้วให้ i.z.t ไปแทน
ฉีอัน “แปลกจังเลย”
หนิงเหนียน “มันก็แปลกอยู่นะ”
เขาลูบนาฬิกาข้อมือที่หนิงหนิงมอบให้ หลังจากแน่ใจว่านาฬิกายังอยู่ในสภาพดี เขาก็ขึ้นเครื่องบิน
สี่ชั่วโมงต่อมา เครื่องบินก็ลงจอด
ทั้งสี่คนลงจากเครื่องบิน เดินออกไปนอกสนามบิน
เนื่องจากกำหนดการค่อนข้างรีบเร่ง พวกเขาจึงใช้ช่องทางวีไอพี ระหว่างทางทุกอย่างก็เป็นไปตามปกติ
เพิ่งจะเดินออกจากสนามบิน กำลังจะขึ้นรถ จู่ ๆ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งวิ่งพรวดพราดมาจากฝั่งตรงข้าม
ทุกคนต่างตื่นเต้น ถือป้ายผ้า ตะโกนเรียกชื่อวงและวิ่งกรูกันเข้ามา
ทั้งสี่คนถูกล้อมรอบในพริบตา
“i.z.t! i.z.t!”
“หนิงเหนียน! เป็นหนิงเหนียนจริง ๆ ด้วย!”
“กรี๊ดดดด จี๋ซังชิง!”
“สือเฉิน สือเฉิน!”
…
ที่แท้ก็เป็นแฟนคลับทั้งหมดนั่นเอง
หนิงเหนียนรู้สึกแปลกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
นี่มันไม่ใช่กำหนดการเดินทางแบบกะทันหันหรอกเหรอ ทำไมถึงมีแฟนคลับมารอรับที่สนามบินมากมายขนาดนี้
กลุ่มคนเริ่มมีมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่เดิมก็ไม่ได้เตรียมพนักงานรักษาความปลอดภัยมาด้วย มีแค่ผู้ช่วยไม่กี่คนที่ติดตามอยู่
ไม่นานทุกคนก็ถูกฝูงชนแยกออกจากกัน
หนิงเหนียนถูกผู้ช่วยคอยปกป้องไว้ แต่ก็ยังถูกผลักดันไปมา เขาพยายามใช้มือที่ว่างเซ็นชื่อลงบนกระดาษและปากกาที่ถูกยื่นมาให้
มองดูสมุดและอัลบั้มที่เตรียมมาพวกนี้แล้ว รู้สึกเหมือนพวกเขาได้เตรียมการมาล่วงหน้าแล้ว
“กรี๊ดดด หนิงเหนียน ฉันชอบคุณ
