ีเพียงชื่อของเจียงเอี้ยนจือที่ก้องกังวานอยู่บนท้องฟ้าเท่านั้น
หนิงเหนียนลูบนาฬิกาข้อมือเบา ๆ ใบหน้าไร้ความรู้สึก มองพวกเธอนิ่ง ๆ
แม้จะมีเรื่องวุ่นวายมานานขนาดนี้ แต่ก็ไม่มีคนเดินผ่านมาแม้แต่คนเดียว
ยากที่จะเชื่อว่านี่เป็นตารางงานฉุกเฉิน
คงจะวางแผนกันมานานแล้วสินะ
“หนิงเหนียน แกต้องชดใช้ให้เจียงเอี้ยนจือของฉัน!”
ในขณะที่ทุกคนกำลังตะลึง จู่ ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงตะโกนดังขึ้นมาจากกลุ่มคนที่อยู่ใกล้กับหนิงเหนียน
ทันใดนั้น เธอก็หยิบมีดสั้นออกมาจากกระเป๋า
เธอตะโกนพลางยกมีดสั้นพุ่งเข้าหาหนิงเหนียน
หนิงเหนียนตอบสนองอย่างรวดเร็ว ผลักผู้หญิงที่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูกตรงหน้าเขาออกไปทันที
มีดเล่มนั้นพุ่งลงมาที่ใบหน้าของหนิงเหนียน
หลบไม่ทันแล้ว หนิงเหนียนรู้สึกว่าข้อมือของเขาร้อนวูบ
แล้วก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นกรีดร้อง ร่างกายทั้งหมดถูกดีดออกไป ล้มลงบนพื้น
เธอนอนคว่ำอยู่บนพื้น อึ้งไปครู่หนึ่ง แต่ก็ตอบสนองได้เร็ว รีบลุกขึ้นหยิบมีดแล้วพุ่งเข้าหาหนิงเหนียนอีกครั้ง
แต่หนิงเหนียนกลับไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว
“หนิงเหนียน ระวัง!”
จี๋ซังชิงวิ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน แล้วยืนขวางอยู่ตรงหน้าหนิงเหนียน
หนิงเหนียนผลักเขาออกไปด้วยสัญชาตญาณ เขาเพียงแค่แตะเสื้อของจี๋ซังชิงเท่านั้น แต่จี๋ซังชิงกลับเอนตัวไปด้านหลังทันที ดูเหมือนว่าถูกเขาดึงไปอย่างนั้น
จี๋ซังชิงก็ตกใจเช่นกัน “หนิงเหนียนนาย…”
ยังพูดไม่ทันจบ มีดของหญิงคนนั้นก็ฟันล
