พัฒนาอยู่ตลอดเวลา
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แอนตี้แฟนอย่างไป๋ฮวน บางครั้งมองเห็นได้ชัดเจนกว่าแฟนคลับตัวยงเสียอีก
ส่วนจี๋ซังชิงนั้น ไม่ต้องพูดถึงการเต้น แม้แต่การร้องเพลงก็ยังเพี้ยนอยู่บ่อยครั้ง
ไป๋ฮวนเพิ่งจะรู้สึกแปลกใจว่า ทำไมทุกคนถึงสนใจแต่ความสามารถของหนิงเหนียน แต่กลับลืมไปว่า จี๋ซังชิงก็อยู่ในสภาพเดียวกัน
ไป๋ฮวน “ตั้งใจทำ?”
เจียงเอี้ยนจือ “เขาแย่งตำแหน่งของสมาชิกที่ควรจะได้เดบิวต์ ทั้ง ๆ ที่เขาไม่มีพื้นฐานอะไรเลย ผมไม่เห็นด้วยกับการให้เขาเดบิวต์ เขาก็เลยเคียดแค้นผม”
ไป๋ฮวน “แค่เพราะเรื่องนี้ เขาถึงกับทำขาคุณหักเลยเหรอ?”
เจียงเอี้ยนจือพูดว่า “ไม่ครับ เดิมทีเขาตั้งใจจะขับรถชนผมให้ตายเลย”
จนถึงตอนนี้ เขายังจำภาพเหตุการณ์ที่รถพุ่งเข้าชนเขาในลานจอดรถใต้ดินได้ไม่ลืม มันเป็นเหมือนฝันร้าย
เพียงแต่เขาไม่ตาย แต่กลายเป็นสภาพนี้ ซึ่งสำหรับเขาแล้ว มันทรมานยิ่งกว่าความตายเสียอีก
ไป๋ฮวนรู้สึกเย็นเยือกไปทั้งร่าง
จี๋ซังชิงถึงกับคิดจะฆ่าเจียงเอี้ยนจือโดยตรง เขากล้าถึงขนาดลงมือฆ่าคนเลยเหรอ
“ทำไมเขาถึงได้ทำอะไรตามใจชอบขนาดนี้”
เจียงเอี้ยนจือมองเข้าไปในดวงตาของไป๋ฮวน “เพราะว่าจี๋ซังชิงมีตระกูลจี๋คอยหนุนหลังอยู่”
ตระกูลจี๋? ตระกูลจี๋ไหนกัน?
ไป๋ฮวนยังงุนงงไม่เข้าใจ
เห็นความสงสัยในแววตาของเธอ เจียงเอี้ยนจือจึงอธิบายต่อ “ก็ตระกูลจี๋ หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของสำนักเซียนไงล่ะ”
ไป๋ฮวนถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
ตระกูล
