ถูกดันเข้ามาในวงเพราะมีเส้นสาย กลับดูเหมือนว่า เขาถูกผลักดันขึ้นมาอย่างกะทันหัน และสิ่งที่ต้องการก็คือการที่เขาไม่มีเส้นสายใด ๆ นั่นเอง
เบื้องหลังเรื่องนี้ช่างแปลกประหลาดจริง ๆ
เธอต้องการที่จะหาความจริงให้กระจ่าง เพราะสำหรับหนิงเหนียนแล้ว เรื่องนี้เป็นเหมือนระเบิดเวลาที่รอวันปะทุ
หนิงหนิงพูดว่า “ลุกขึ้นมาก่อน ถ้าจะช่วยก็ต้องช่วยอยู่แล้ว แต่ถ้าไม่ช่วย ต่อให้คุณคุกเข่าจนตายก็ไม่มีประโยชน์”
ไป๋ฮวนเชื่อฟังมาก เธอลุกขึ้นยืน
หนิงหนิง “เจียงเอี้ยนจือเป็นอะไรไป เขาตายแล้วเหรอ?”
ไป๋ฮวนส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง “ไม่ใช่ ไม่ใช่ เขายังมีชีวิตอยู่”
หนิงหนิง “ยังมีชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว ไม่ออกมาตั้งนานขนาดนี้ ฉันนึกว่าเขาตายไปแล้ว”
ไป๋ฮวนดวงตาแดงก่ำ “ถึงตอนนี้เขาจะยังมีชีวิตอยู่ แต่การมีชีวิตอยู่กลับทรมานยิ่งกว่าความตายเสียอีก”
เห็นไป๋ฮวนจะร้องไห้อีกแล้ว หนิงเหนียนรีบถาม “เกิดอะไรขึ้นกันแน่? อย่าเพิ่งร้องไห้ เล่าเรื่องให้ฟังให้ชัด ๆ ก่อน”
ไป๋ฮวนสูดหายใจเพื่อสงบอารมณ์ แล้วยิ้มให้หนิงเหนียน
“ขอโทษนะ ที่ก่อนหน้านี้ฉันเคยเกลียดคุณ แต่ตอนนี้ ฉันรู้แล้วว่าการจากไปของเจียงเอี้ยนจือไม่เกี่ยวกับคุณเลย เป็นเพราะจี๋ซังชิงทั้งหมดเป็นเพราะจี๋ซังชิง”
น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
“จี๋ซังชิง?” เหมือนเป็นคำตอบที่คาดเดาไว้แล้ว หนิงเหนียนดูไม่ได้แปลกใจเลยสักนิด
หนิงหนิงพูดเตือนว่า “ขอเตือนนะ การใส่ร้ายป้ายสีเป็นเรื
