่เองเหรอ? ช่วยส่งเสียงอะไรสักหน่อยได้ไหม?” เฉินมู่เอามือกุมหัวใจที่เต้นตูมตามอย่างรวดเร็ว เขากังวลว่าตัวเองจะเป็นลมตายกะทันหัน
ไอ้หมอนี่ชอบปรากฏตัวและหายตัวเหมือนผีสางทุกที
โจวเฉิงซื่อเงยหน้ามองท้องฟ้า
แสงอาทิตย์ยามเย็นขมุกขมัว
แสงสีส้มแดงสาดส่องลงบนแท่นวงเวทย์มนตร์เบื้องหน้าเขา
จี๋ไหลชะโงกหน้ามาดู “วาดได้ไม่เลวเลยนะ ดูเป็นรูปเป็นร่างดี”
จี๋ไหลทำไม่ได้หรอก แม้แต่วงกลมเขายังวาดไม่ดีเลย
เฉินมู่ถาม “เคยสำเร็จไหม?”
จี๋ไหลส่ายหน้า
เขาวาดแล้วและท่องคาถาก็ท่องแล้ว
ไม่เห็นผลอะไรเลย
เขายอมแพ้แล้ว
แต่เดิมพรสวรรค์ของเขาก็ไม่ได้สูงอยู่แล้ว
โจวเฉิงซื่อไม่ยอมแพ้ พยายามทำต่อไปเรื่อย ๆ
ก่อนหน้านี้ยังท่องคาถาอยู่เลย แต่ตอนนี้แม้แต่คาถาก็ไม่ท่องแล้ว
คงจะรู้สึกท้อแท้ไปบ้างแล้วสินะ
เฉินมู่รู้สึกหม่นหมองใจเล็กน้อย
แม้แต่โจวเฉิงซื่อยังทำไม่ได้ พวกเขาก็ยิ่งทำไม่ได้ใหญ่
ตอนแรกเขารู้สึกตื่นเต้นมาก ถ้าเรียนรู้ได้เขาก็สามารถหลีกเลี่ยงข้อจำกัดทางลิขสิทธิ์ของสำนักเซียนได้
สถานการณ์ปัจจุบันของหน่วยสืบสวนพิเศษไม่ว่าจะเป็นยันต์คาถา อุปกรณ์ ก็ถูกจำกัดไปหมดทุกด้าน
แม้แต่การวาดยันต์ก็ยังมีการจำกัดจำนวนแผ่น
ในตอนนั้นการที่เบื้องบนยอมให้ผลประโยชน์แก่สำนักเซียน ประการแรกเป็นเพราะสำนักเซียนได้รับความเสียหายอย่างหนักจากหายนะครั้งนั้น จนเกือบสูญสิ้นรากเหง้า
ประการที่สองคือความไว้วางใจ ในช่วงภัยพิบัติครั้งนั้น สำนักเซียนสา
