งเธอจดจ่ออยู่กับวงเวทในวิดีโอเท่านั้น
เธอวาดภาพโดยใช้นิ้วที่เพิ่งกัดเลือดออก ลงบนพื้น
วงกลมที่เธอวาดนั้นได้มาตรฐานเหมือนกับวงกลมที่หนิงหนิงเคยวาด
เครื่องหมายเวทมนตร์นั้นจดจำได้ง่ายมาก
สำหรับอัจฉริยะแล้ว มันง่ายมาก
วินนี่วาดเครื่องหมายเวทมนตร์จนเสร็จสมบูรณ์
เธอประคองถือลูกแก้วคริสตัลพลางเอ่ยคาถาสั้น ๆ ออกมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง ลูกแก้วคริสตัลก็ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
แสงจันทร์สาดส่องลงบนวงเวท
วินนี่กัดฟันมองวงเวท
เสียงจากบนเตียงหัวเราะเยาะเธอ
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ เห็นไหมล่ะ ไม่ได้ผลอะไรเลย”
“หยุดการกระทำโง่ ๆ ของเธอซะที”
วินนี่อุ้มลูกแก้วคริสตัลไว้ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองช่างโง่เหลือเกิน
คนบ้าคนไหนกันนะ ถึงกับเอาคาถาอันล้ำค่าขนาดนี้ไปเปิดเผย
ถ้าเธอจับตัวได้ละก็ จะต้องเอาคนผู้นั้นไปทำเป็นตุ๊กตาหุ่นเชิดให้ได้
พระจันทร์…
พระจันทร์…
วินนี่พึมพำ แล้วท่องคาถาซ้ำอีกสองสามครั้ง
น่าเสียดายจริง ๆ
ถ้ามันเป็นเรื่องจริงที่แค่ทำอะไรง่าย ๆ แล้วจะได้ผลวิเศษขนาดนี้ก็คงจะดี
วินนี่อารมณ์ยิ่งแย่ลง
เธออุ้มลูกแก้วคริสตัลแล้วหมุนตัวเดินไปได้ไม่กี่ก้าว
จู่ ๆ ด้านหลังก็สว่างวาบขึ้นมา
วินนี่รีบหันกลับไปมองทันที
แสงจันทร์ส่องผ่านกระจก ปกคลุมวงเวทที่เธอวาดไว้
วงเวทเปล่งประกายแสงสีขาว
วินนี่วิ่งไปที่หน้าวงเวท
แสงจันทร์สว่าง ๆ มืด ๆ แสงของวงเวทก็สว่าง ๆ มืด ๆ เช่นกัน
เธอเงยหน้าขึ้น
พระจันทร์ดูสว่างผิดปกติ
วงเวทดูดซับแสงจันทร์จนอิ่ม
