บทที่ 80 พวกคุณเรียกฉันว่าแม่มดก็ได้
สายตานับสิบคู่จ้องมองมาที่หนิงหนิงพร้อมกัน
พูดตามตรงไม่มีใครที่ไม่รู้สึกสงสัยในเรื่องนี้
ความสงบนิ่งที่หนิงหนิงแสดงออกเมื่อเผชิญหน้ากับผีตายโหงนั้น ไม่เหมือนกับเด็กวัยเดียวกันเลย
ความสามารถของเธอทุกคนก็ได้เห็นกันแล้ว เธอสามารถหลุดพ้นจากภาพมายาแห่งความตายได้อย่างปลอดภัย
เธอยังสามารถเรียกผีเสื้อแปลก ๆ แต่สวยงามนี้ออกมาได้อีกด้วย
เธอสามารถทำให้ผีร้ายที่ติดอยู่กับที่ยอมเชื่อฟังและทำตามคำสั่งของเธอได้
เธอแผ่รัศมีของผู้ที่อยู่ในตำแหน่งสูงกว่า สามารถควบคุมสถานการณ์ได้อย่างคล่องแคล่ว และมีความลึกลับเฉพาะตัวที่ไม่อาจคาดเดาได้
หนิงหนิงหายไปจากสายตาของผู้คนเป็นเวลาหนึ่งเดือน ในหนึ่งเดือนนั้นเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่?
ทั้งบุคลิกภาพและความสามารถ
ทำไมในช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงหนึ่งเดือน ถึงมีการเปลี่ยนแปลงที่พลิกผันมากมายขนาดนี้
ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยทีเดียว
มีปริศนามากมายเหลือเกินที่ซ่อนอยู่ในตัวหนิงหนิง
[อ๊าาา ในที่สุดก็ถามออกมาจนได้ ฉันสงสัยจะแย่อยู่แล้ว!]
[แค่เวลาเพียงหนึ่งเดือน ทำไมถึงได้เก่งขนาดนี้ ต้องเป็นวิชานอกรีตแน่ ๆ!]
[ใช่แล้ว แม้แต่อัจฉริยะของสำนักเซียนที่บันทึกไว้ในตำรา ก็ยังไม่เคยมีใครพัฒนาได้เร็วขนาดนี้ ฉันไม่เชื่อหรอกว่า พรสวรรค์ของของปลอมจะเทียบได้กับพวกอัจฉริยะพวกนั้น]
[อย่ามาบอกนะว่าของปลอมแอบซ่อนพลังไว้ตลอด คิดว่าคนอื่นโง่เหมือนเธอหรือไง
