เรี่ยวแรง
หนิงหนิงยังคงสวมชุดกระโปรงสีดำของเธอ
เธอนั่งพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน ผมยาวสลวยปกปิดหัวไหล่ที่ขาวผ่องของเธอ
แสงไฟค่อนข้างจะแสบตา เธอยกมือขึ้นบังตาอย่างเชื่องช้า บนข้อมือมีสร้อยข้อมือเงินรูปงู ดวงตาของงูเป็นประกายสีเขียว ส่องแวววับภายใต้แสงไฟ
ด้านหลังผ้าม่านบนหน้าต่างกระจกบานใหญ่ถูกเปิดออก แสงจันทร์นวลใสงดงามดุจสายน้ำ
หนิงหนิงงดงามราวกับนางเงือกสาวที่จมอยู่ใต้น้ำ
บนหัวเข่าของเธอ มีแมวดำตัวหนึ่งนอนนิ่งอยู่
แมวน้อยเงยหน้าขึ้น
เปิดดวงตาสีเขียวมรกต แล้วค่อย ๆ มองมายังกล้อง
พวกเขาดูผิดไปหรือเปล่า?
นั่นมันหนิงหนิงนี่นา
ข้อความ [ขอบคุณเจินเจิน] ในกล่องแชทที่ยังไม่ทันได้ส่งออกไป รอยยิ้มก็พลันแข็งค้างอยู่บนมุมปากไปเสียก่อน
เหล่าหนิงตังเป็นกลุ่มแรกที่ตอบสนอง
[หนิงหนิง!]
[อ๊าาา หนิงหนิง! เป็นหนิงหนิงจริง ๆ ด้วย!]
[หนิงหนิงไม่เป็นไร! หนิงหนิงยังมีชีวิตอยู่!]
[เยี่ยมมาก! อ้าาาา!]
เหล่าหนิงตังถึงกับร้องไห้ด้วยความดีใจ
[ใช่ของปลอมหรือเปล่า? ฉันดูไม่ผิดใช่ไหม?]
[เป็นไปได้ยังไง นี่คงเป็นวิญญาณแน่ ๆ]
[หนิงหนิงมีเงาด้วยนะ อยู่ที่พื้นนั่นไง ตาบอดหรือไง?]
ผีไม่มีเงา นี่เป็นความรู้ทั่วไปที่แม้แต่เด็กประถมก็ยังรู้
พวกเขาไม่อยากเชื่อว่า หนิงหนิงจะยังมีชีวิตอยู่ จึงพากันพินิจพิเคราะห์เงาของหนิงหนิงอย่างละเอียด
หนิงหนิงนั่งอยู่ใต้แสงไฟ เงาของเธอทอดยาวนิ่งสงบอยู่ในแสงจันทร์
คราวนี้พวกแอนตี้แฟนในคอมเมนต
