บทที่ 75 พวกเรารีบออกไปกันเถอะ
ผีเสื้อตัวนี้ เดิมทีไม่มีชื่อ
มันเป็นเพียงของเล่นชิ้นเล็ก ๆ ที่หนิงหนิงทำขึ้นมาเพื่อป้องกันไอแห่งความตาย
เธอเกิดมาในความมืด มักจะดึงดูดสิ่งต่าง ๆ จากในความมืดเข้ามาหา เช่นพวกวิญญาณอะไรพวกนี้ ซึ่งไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับตัวเธอ แต่จะส่งผลกระทบต่อยูริ
ผีเสื้อถูกทำขึ้นมาให้ยูริ เพราะยูริชอบผีเสื้อมาก
ผีเสื้อมีฟังก์ชันติดตามอัตโนมัติ บางครั้งเธอจะปล่อยผีเสื้อออกไปเพื่อนำทางให้ผู้คนที่หลงเข้าไปในพื้นที่อันตราย คนทั่วไปไม่รู้จักพวกมัน แต่รู้ว่าเป็นของแม่มดหนามดำจึงรู้สึกกลัวและเรียกผีเสื้อพวกนี้ว่าผีเสื้อนรก
เฉินมู่จ้องมองหินอาเกตสีแดงในมือเธอ เขาเข้าใจแล้ว “ดังนั้น จริง ๆ แล้วมันก็แค่หินธรรมดาใช่ไหมครับ?”
หนิงหนิงพยักหน้า
เฉินมู่ถามอีก “แล้วทำไมมันถึงบินไม่ได้แล้วล่ะ?”
หนิงหนิงยกหินอาเกตขึ้นส่องกับแสงจันทร์ หินอาเกตมีสีใสสวยงาม แสงจันทร์ส่องผ่านหินอาเกต วงเวทมนตร์สีทองเริ่มส่องสว่างขึ้น ดูดซับแสงจันทร์เอาไว้
ปัง!
หินอาเกตก็กลายร่างเป็นผีเสื้อสีแดงเพลิงที่สวยงามอีกครั้ง บนปีกของมันลุกไหม้ไปด้วยเปลวไฟ
เหมือนกับการแสดงมายากล
ทำเอาคนทั้งสี่และผีหนึ่งตัวที่ยืนดูอยู่ถึงกับตะลึง
ไม่ใช่สิ ตามที่หนิงหนิงบอกนี่น่าจะเป็นเวทมนตร์มากกว่า เปลวไฟลุกโชนอยู่ชั่วครู่ ผีเสื้อกระพือปีกแล้วก็กลับกลายเป็นหินอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
เปลวไฟของผีเสื้อบนตัวของหนิงเหนียนก็เริ่มเล็กลงเช่นก
