บทที่ 73 หนิงหนิงคงไม่มีทางออกมาได้แล้ว
หนิงหนิงพยักหน้า
เธอรู้สึกได้เมื่อครู่นี้
ความรู้สึกไม่พอใจนั้นชัดเจนเหลือเกิน ไม่มีการปิดบังความมุ่งร้ายเลยแม้แต่น้อย
“คำสาปที่เธอได้รับในโลกนี้มันมากกว่าในโลกเดิมเสียอีกนะ”
มันนอนอยู่หน้ากล้องทุกวัน พลังคำสาปต่าง ๆ ไหลผ่านเข้ามาไม่ขาดสาย แค่นอนนิ่ง ๆ ก็อิ่มท้องแล้ว
แต่ว่าพอกินบ่อย ๆ เข้าก็เบื่อง่ายเหมือนกัน
มันใกล้จะเบื่อแล้วล่ะ
หนิงหนิง…
นี่เป็นเรื่องที่เกินความคาดหมายของเธอ
เธอเองก็พัฒนาขึ้นแล้วสินะ
พวกนั้นส่งเสียงดังจนทำให้หนิงหนิงปวดหัว
หนิงหนิงพูดว่า “เงียบหน่อย ไม่งั้นฉันจะเป่ายันต์พวกนี้ทิ้งซะ”
ทุกคนก็เงียบลงในทันที
พวกนี้ยังคงชอบรังแกคนอ่อนแอ แต่กลัวคนที่แข็งแกร่งกว่าเหมือนเดิม
ก๊อกน้ำในห้องน้ำถูกเปิดออก เสียงน้ำไหลดังซู่ ๆ ในความเงียบสงัด เสียงดูคล้ายจะแว่วลอยอยู่ในอากาศ
เฉินมู่และจี๋ไหลยืนขวางอยู่หน้าประตูห้องน้ำ เฉินมู่คาดเดาว่าห้องน้ำน่าจะเป็นสถานที่ตายที่แท้จริงของวิญญาณหญิงตนนั้น และเป็นที่ที่วิญญาณถูกผูกติดอยู่ พลังงานลบที่นี่จึงรุนแรงเป็นพิเศษ
ขณะที่พวกเขากำลังครุ่นคิดว่าจะเข้าไปอย่างไรให้ปลอดภัยกว่านี้ หนิงหนิงก็พลันเคลื่อนตัวเข้าไปราวกับสายลม ข้างกายเธอยังมีเงาสีดำร่างหนึ่งตามไปด้วย นั่นก็คือวาเซีย ประตูที่อยู่ด้านหลังเธอส่งเสียงเอี๊ยดแล้วปิดลงอย่างรวดเร็ว
เฉินมู่มองประตูที่ปิดลงอย่างงงงัน
เขารีบดึงประตูแต่ไม่เป็นผล เปิดไม
