บทที่ 54 สุนัขที่อาศัยอำนาจนายข่มเหงผู้อื่น!
วันนี้หนิงเหนียนก็ยังคงทำอาหารสามอย่างเหมือนเคย
ทั้งหมดล้วนเป็นอาหารที่หนิงหนิงชอบทาน
ระหว่างทานข้าวหนิงเหนียนถามเธอว่า “เป็นอะไรไปหรือเปล่า?”
หลังจากใช้เวลาอยู่ด้วยกันมาหลายวัน เขาสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของหนิงหนิง ที่จริงแล้วเธอเป็นคนที่อ่านง่ายไม่เคยปิดบังความรู้สึก
เวลาทานข้าวแล้วมีความสุขก็จะแสดงออกชัดเจน เวลาเจออาหารที่ไม่ชอบก็จะแสดงท่าทีรังเกียจออกมาอย่างเห็นได้ชัด
แต่ตอนนี้เธอดูไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่
หนิงหนิงตอบ “ข้างล่างเสียงดังมาก”
ตอนนี้คนของบ้านตระกูลเจียงทานอาหารเสร็จและกลับไปพักผ่อนกันหมดแล้ว จึงทำให้วิลล่าเงียบลง
หนิงเหนียนกลับมาก็เห็นว่าห้องนั่งเล่นถูกตกแต่งไปครึ่งหนึ่งแล้ว ทุกที่ดูรกรุงรังไปหมด
[น่าจะเป็นเพราะแบบนี้นี่เองถึงได้ทำหน้าบึ้งมาตั้งแต่เช้า]
[ทำไมคนอื่นไม่เห็นรู้สึกว่าเสียงดัง มีแต่ของปลอมที่รู้สึกว่าเสียงดัง ลองพิจารณาตัวเองหน่อยเถอะ]
[ไม่ใช่เพราะว่าไม่มีใครเชิญเธอเหรอ?]
[ทำไมมันมีกลิ่นเปรี้ยว ๆ นะ พวกเธอได้กลิ่นกันไหม?]
[ก็เปรี้ยวอยู่นะ องุ่นที่กินไม่ได้ก็ต้องเปรี้ยวเป็นธรรมดาแหละ]
[ของปลอม ลองเดาซิว่าทำไมถึงไม่ได้รับเชิญ ฮิ ๆ]
[ที่เจินเจินไม่ตบเธอก็ถือว่าให้เกียรติแล้วนะ ยังจะอยากได้คำเชิญอีก แล้วคนที่ผลักเจินเจินตกน้ำในกองถ่ายเป็นใครล่ะ?]
[อิจฉาไปเถอะ อิจฉาต่อไปเลย ใครกันนะที่ไม่ได้รับเชิญแถม
