งรู้สึกไม่ดีขึ้นมา
“เพราะว่าคฤหาสน์กุหลาบนี้มันไม่ใช่ของผมน่ะสิ มันเป็นของหนิงหนิง”
“เป็นไปได้ยังไง?!” เจียงเจินอุทานด้วยความตกใจ
เธอได้ยินมาว่าบัตรทุกใบของหนิงหนิงถูกพ่อแม่ระงับหมดแล้ว ตอนนี้เธอไม่มีเงินเลยแม้เเต่หยวนเดียว
ตอนนั้นที่เจียงเจินได้ยินก็รู้สึกสะใจมาก
“เป็นไปได้ยังไง”
เจียงฉือซิงก็งงงวย “คุณเพิ่งจะซื้อมันไปเมื่อเดือนที่แล้วไม่ใช่เหรอ?”
จินเฉียนตัวตอบ “ใช่ ผมซื้อมาแล้วก็ขายออกไปน่ะ”
“ถ้าคุณอยากซื้อ คุณก็คุยกับหนิงหนิงก็แล้วกัน เธออยู่พอดีไม่ใช่เหรอผมขายให้ไม่ได้จริง ๆ”
“ขอโทษด้วยนะครับ ขอโทษด้วยนะครับ”
จินเฉียนตัวกล่าวขอโทษซ้ำไปซ้ำมา
หนิงหนิงรับโทรศัพท์กลับคืนมา ปิดลำโพงพูดคุยกับจินเฉียนตัวสักครู่ แล้วก็วางสายไป
พอจินเฉียนตัววางสายไป โทรศัพท์จากจินซุ่ยก็โทรเข้ามาพอดี
จินเฉียนตัวยิ้มกว้าง “เป็นไงล่ะ! สะใจไหม!”
จินซุ่ยยกนิ้วโป้งให้พ่อของเธอ “พ่อ สุดยอดมากเลย!”
จินซุ่ยหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“คืนนี้จะบอกแม่ ให้ชงเหล้ามาให้พ่อดื่มสักแก้ว!”
“ตกลงตามนั้น!”
“ต้องอย่างนั้นสิ!”
คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดระเบิดแล้ว
[???]
[???]
[นี่ฉันกำลังฝันอยู่รึเปล่า ฝันว่าของปลอมซื้อคฤหาสน์กุหลาบ]
[ตบหน้าทีนึง ไม่เจ็บหรอก นอนต่อเถอะ]
[ขำจะตายอยู่แล้ว บางคนเลิกหลอกตัวเองได้แล้ว]
[ประธานคนนี้เป็นตัวปลอมหรือเปล่า จะใช่นักแสดงที่ของปลอมจ้างมาไหม]
[ไลฟ์สดมีคนดูเป็นล้าน ๆ ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่ามีพวกต้มตุ๋นคนไ