ฮ่า ๆ ๆ ๆ จริงเหรอ แบบนี้สะใจชะมัด]
[โดนตระกูลเจียงไล่ออกมาแล้ว ตอนนี้ชีวิตคงแย่ยิ่งกว่าหมา ก่อนหน้านี้อาศัยแต่ชื่อตระกูลเจียงใช่ไหมล่ะ ใช่ไหม? พอไม่มีตระกูลเจียงหนุนหลังแม้แต่หมาก็ยังไม่เห่า]
[ตระกูลเจียงทำดีแล้ว!]
[ตระกูลเจียงปฏิบัติกับเธออย่างมีเมตตาที่สุดแล้ว แค่ไล่เธอออกไปไม่ได้ทำอะไรให้ลำบากใจ]
[พ่อตาแม่ยายของผมช่างเป็นคนที่ ทั้งสวย ทั้งใจดีจริง ๆ]
[เรียกใครว่าพ่อตาแม่ยายกัน เจียงเจินเป็นของผม!]
[ภรรยาสุดที่รักของผมที่ถูกขโมยชีวิตอันมั่งคั่งไป อาเจินเอ๋ย~]
[ชักดาบออกมาเถอะ คู่แข่งเรื่องรัก!]
[หยุดก่อน ประเด็นสำคัญตอนนี้คือทำไมของปลอมถึงต้องไปที่สถานีสตรอเบอร์รี่ด้วย?]
[สถานีสตรอเบอร์รี่ คุณจะบ้าหรือไง? จะให้ไปร่วมงานกับหนิงเหนียนเหรอ?]
[สถานีสตรอเบอร์รี่ รีบบอกมาเร็ว คุณเตรียมจะจัดงานขอโทษให้ของปลอมใช่ไหม]
[ถ้าอย่างนั้น ฉันอยากเห็นของปลอมคุกเข่าขอโทษเจียงเจิน]
[สถานีสตรอเบอร์รี่ รีบบอกมาเร็ว คุณเตรียมจะจัดงานขอโทษให้ของปลอมใช่ไหม]
“พวกชาวเน็ตนี่ จินตนาการบรรเจิดเชียวประชุมขอโทษงั้นเหรอ ฮ่าฮ่า”
ฉีอันนอนเอกเขนกอยู่ในห้องซ้อมเต้น หนิงเหนียนกำลังซ้อมเต้นอยู่ส่วนเขากำลังเล่นโทรศัพท์
เด็กหนุ่มจ้องกระจกบานใหญ่ ตั้งใจซ้อมท่าเต้นอย่างจริงจัง
“หนิงเหนียน พักสักหน่อยเถอะ”
หนิงเหนียนปิดเพลง แล้วเดินไปนั่งข้าง ๆ ฉีอัน หยิบขวดน้ำขึ้นมาเปิดดื่ม
เขาแหงนหน้าขึ้น ดื่มน้ำไปเกือบครึ่งขวด
ผมสีดำท
