อกมา! มู่กุยฝานสังหารเขาไปร่วมร้อยรอบ!
จื่อซีเริ่มสงสัยในคุณค่าของชีวิตเป็นครั้งแรก เขาถูกฆ่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนความรู้สึกชาไปหมด เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกอยากขว้างโทรศัพท์ทิ้งแล้วเลิกเล่นเกม King of Glory ไปตลอดกาล!
มู่กุยฝานเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า ก้มมองเด็กหนุ่มด้วยสายตาเย็นเยียบ “จำไว้… ครั้งหน้าถ้าเจอซู่เป่า ให้สุภาพกับเธอหน่อย ไม่อย่างนั้นถ้าฉันเจอเธอเมื่อไหร่ ฉันจะฆ่าเธอในเกมเมื่อนั้น!”
ซูจื่อซีเจ็บปวดจนพูดไม่ออก
มู่กุยฝานทิ้งท้ายไว้แค่นั้นแล้วเดินจากไป จื่อซีหงุดหงิดจนแทบกระอักเลือด เขาต้องรีบเปิดเกมใหม่แล้วไล่ฆ่าศัตรูในโหมดทั่วไปอย่างบ้าคลั่งเพื่อระบายอารมณ์ จนกระทั่งเห็นข้อความ “เทพเจ้า 666” ในแชทนั่นแหละ เขาถึงเริ่มรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
เมื่อปิดหน้าจอลง จื่อซีก็พบว่าท้องฟ้าเริ่มมืดสลัวลงแล้ว เขาเริ่มลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายเตรียมกลับเข้าบ้าน
ในจังหวะนั้นเอง… หางตาของเขากลับเหลือบไปเห็นเงาร่างคนคนหนึ่งยืนอยู่ริมสวนดอกไม้
เขารีบหันไปมองทันที… คนผู้นั้นสวมชุดสีแดงสดทั้งร่าง ผมยาวสลวยปรกหน้า และดวงตาคู่นั้นกำลังจ้องประสานกับเขาพอดีเป๊ะ!
จื่อซีที่เพิ่งออกมาจากโลกแห่งเกมยังคงมีอาการงุนงงสับสน เขาจ้องมองผีผู้หญิงตนนั้นนิ่งค้างอยู่นานเต็มครึ่งนาที…
