ยคว้างอยู่ริมหน้าต่าง เธอกำลังจ้องมองซูโล่วด้วยสายตาเหม่อลอยปนโหยหา…
ซู่เป่ารีบดึงชายเสื้อของจี้ฉางพร้อมกับกระซิบ “ท่านอาจารย์คะ!”
จี้ฉางหรี่ตามองพลางขมวดคิ้วด้วยความฉงน พลังงานที่แผ่ออกมานี้คือผีร้ายชัด ๆ ไม่ใช่ปีศาจธรรมดา… มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
“เด็กดี ดูให้ดีนะ วันนี้อาจารย์จะสอนเทคนิคการรับมือแบบนอกตำราให้ดู…” เขาเอ่ยเสียงต่ำตอบหลานศิษย์
สิ้นคำ จี้ฉางก็สะบัดมือออกไป…
ปะ! เขาตบเบา ๆ ลงบนดวงตาของแม่เจี่ยวเจียวหนึ่งที
แม่ของเด็กหญิงที่กำลังร้องไห้จะเป็นจะตายจนแทบหมดสติ พลันสะดุ้งสุดตัวและล้มลงในอ้อมกอดของญาติคนหนึ่ง ทันทีที่เธอเงยหน้าขึ้นด้วยความโศกเศร้า สายตาก็ปะทะเข้ากับร่างคุ้นเคยซึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่างชั้นบน
ร่างนั้นปล่อยแขนห้อยตกลงข้างลำตัว สวมชุดแต่งงานสีแดงฉาน…
สวมรองเท้าส้นสูงสีแดงที่ดูใหญ่เทอะทะไม่พอดีเท้า…
ใบหน้าขาวซีดเผือดตัดกับลิปสติกสีแดงสดราวกับเลือด…
นั่นคือลูกสาวของเธอ… เจี่ยวเจียว!
รูม่านตาของแม่เจี่ยวเจียวหดเล็กลงอย่างฉับพลัน เสียงคร่ำครวญโหยหวนในลำคอแปรเปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้องสยองขวัญดังบาดลึกไปถึงกระดูกในทันที!
