่อวานยังเก่งอยู่เลยนี่นา! ในเมื่อไม่มีหลักฐานมัดตัว ร้องไห้จนตายก็ไม่มีประโยชน์หรอก ถ้าเก่งจริงก็เอาคลิปวงจรปิดมายืนยันความบริสุทธิ์สิ ไม่อย่างนั้นอย่าหวังว่าจะล้างชื่อเสียได้เลย!”
เธอยิ้มกริ่มอย่างเป็นต่อ
เสียดายจริง ๆ ที่โรงเรียนอนุบาลนั่นไม่มีกล้องวงจรปิดล่ะนะ~
*
คฤหาสน์ตระกูลซู
หลังจากคุณนายซูดูวิดีโอจบ เธอก็ไม่อาจทนเห็นหลานสาวเจ็บปวดได้อีกต่อไป หญิงชรารีบบังคับรถเข็นไฟฟ้าไปหาซู่เป่าทันที ซูอีเฉินและน้องชายคนอื่น ๆ ต่างกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้นปนสงสาร ราวกับมีคนเอามีดมากรีดหัวใจพวกเขาทีละชิ้น
ซู่เป่าที่ตอนนี้เริ่มสงบลงแล้ว นั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟา
“ซู่เป่า… หลานรักของยาย!” หญิงชราร้องเรียกพลางสะอื้น
“คุณยาย…” ซู่เป่าเงยหน้าขึ้น “คุณยายร้องไห้ทำไมคะ? อย่าร้องเลยนะ”
“สุขภาพคุณยายไม่ค่อยดี ร้องไห้มากไม่ดีนะคะ” เด็กน้อยรีบหยิบทิชชูออกมาซับน้ำตาให้คุณยายอย่างร้อนรน
คุณนายซูยิ่งสะเทือนใจจนพูดไม่ออก เด็กคนนี้ช่างแสนดีเหลือเกิน ทั้งที่ตัวเองกำลังทุกข์หนักแต่กลับห่วงใยคนอื่นก่อนเสมอ
“ซู่เป่า หลานไม่ต้องไปสนใจคำคนในเน็ตพวกนั้นนะ ลุงใหญ่จะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยเอง” คุณยายซู เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม เพื่อปลอบประโลม
ซูอีเฉินพยักหน้าสำทับ “อืม ซู่เป่าแค่เติบโตอย่างมีความสุขก็พอ เรื่องที่เหลือให้เป็นหน้าที่ของลุง”
ซูอิงเอ๋อร์โพล่งออกมาตามอารมณ์ฉุนเฉียว “ใช่! ใครกล้าด่าซู่เป่าอีก ลุงจะแอบไ
