ัวลงมามัดผมให้เด็ก?
“อ๊ะ… คือ… ขอโทษด้วยนะคะ พวกเราไม่ได้มีเจตนาไม่ดีเลยค่ะ พอดีเสวี่ยเอ๋อร์ชอบดูแลน้อง ๆ ก็เลยคิดว่า…” คุณนายหลานละล่ำละลักรีบแก้ตัว
ซูอีเฉินหาได้สนใจคำแก้ตัวเหล่านั้นไม่ เขาอุ้มซู่เป่าเดินตรงเข้าไปในงานทันที เมื่อพ้นสายตาคนกลุ่มนั้น เขาจึงเอ่ยถามผู้ติดตามเสียงเรียบ
“ใครเป็นคนเชิญตระกูลหลานมา?”
หากเขาจำไม่ผิด รายชื่อแขกผู้มีเกียรติไม่มีชื่อของตระกูลนี้อยู่เลยสักนิด!
“แขกในงานทุกคนต้องมีบัตรเชิญครับ ผมจะไปตรวจสอบเดี๋ยวนี้…” พนักงานรีบก้มตัวรายงาน
“ไม่จำเป็น” ซูอีเฉินสั่งเสียงเย็น “ให้คนเชิญพวกเขาออกไปได้เลย”
“รับทราบครับ!” พนักงานรับคำสั่งอย่างรวดเร็ว
ดังนั้น ครอบครัวของเสวี่ยเอ๋อร์ที่เพิ่งจะเดินอวดดีเข้ามา จึงถูกพนักงานกั้นตัวไว้ทันควัน
“ขออภัยครับ ไม่ทราบว่าพวกคุณมีบัตรเชิญมั้ยครับ?”
“พอดีคุณชายซือติดธุระด่วนครับ คุณหญิงเฒ่าซือเลยให้พวกเรามาร่วมงานแทน” คุณพ่อของเสวี่ยเอ๋อร์รีบควักบัตรของตระกูลซือออกมาอ้าง
ทั้งที่เป็นบัตรเชิญที่แอบเก็บมาได้แท้ ๆ แต่เพราะรู้ว่าคุณหญิงเฒ่าซือถูกส่งกลับชนบทไปแล้ว พวกเขาจึงกล้าเอ่ยอ้างหน้าด้าน ๆ พนักงานชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อตรวจสอบดูแล้วเห็นว่าเป็นของจริงจึงเริ่มลังเล
ในจังหวะพนักงานกำลังสับสน ตระกูลหลานก็รีบอาศัยจังหวะนั้นมุดหนีเข้าไปข้างในงานทันที!
มาถึงที่นี่แล้ว จะยอมให้ไล่ออกไปง่าย ๆ ได้อย่างไร ต้องฉวยโอกาสนี้สร้างคอนเนกชันให้ได้!
