“เจตจำนงของจอมปราชญ์สูงสุดแห่งจิตวิญญาณไม้นั้นมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง มันกดขี่เผ่าพันธุ์ของข้าอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นแม้ว่าข้าจะกินทรัพยากรสวรรค์ที่ผสมด้วยปราณหยานหวง พวกมันก็ไม่สามารถเปลี่ยนสายเลือดของข้าได้ พวกมันไม่สามารถเปลี่ยนข้าให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงเหมือนทรัพยากรสวรรค์เหล่านี้และยาราชาเทพขั้นสูงที่เจ้ากลั่น” จักรพรรดิดาวทมิฬอธิบายอย่างอดทน ความรู้ของเขาในพื้นที่นี้เหนือกว่าเจี้ยนเฉินอย่างชัดเจน
“ดูเหมือนว่าเราจะทำได้เพียงแค่ลืมมันเท่านั้น” เจี้ยนเฉินกล่าวเบา ๆ เขาพบว่ามันน่าเสียดายมาก
ทันใดนั้น ดวงตาของจักรพรรดิดาวทมิฬก็หรี่ลงเล็กน้อย เขากล่าวตามคิด “บางทีเราอาจลองใช้วิธีอื่น มันไม่ได้เป็นไปไม่ได้เลย…”
ดวงตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายเมื่อได้ยินเช่นนั้น “เจ้ามีวิธีหรือไม่ ? ”
จักรพรรดิดาวทมิฬครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดช้าๆ ว่า “พื้นที่ภายในตะเกียงทองแดงจะเปิดได้ก็ต่อเมื่อข้าเป็นขั้นบรรพกาลเท่านั้น ข้าไม่สามารถไปถึงขั้นบรรพกาลได้อย่างถูกต้อง แต่ตราบใดที่ข้ายังคงอยู่ในดินแดนนั้น สักครู่ก็น่าจะเพียงพอแล้วที่ข้าจะน่าจะเอาของบางอย่างออกจากตะเกียงทองแดงได้”
