เจี้ยนเฉินรออยู่ที่โถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬชั่วขณะหนึ่ง และจักรพรรดิดาวทมิฬก็เดินเข้ามาอย่างสง่างาม เขาส่งขวดหยกให้เจี้ยนเฉินอย่างเจ็บปวดและกล่าวว่า “เจี้ยนเฉิน นี่คือหยดเลือดของจอมปราชญ์สูงสุด 10 หยดที่เจ้าต้องการ เผ่าดาวทมิฬของเราทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อตอบสนองความต้องการของเจ้า ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่มีวันลืมเกี่ยวกับคำสัญญาที่เจ้าให้ไว้กับเผ่าพันธุ์ของข้า”
ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบกลับ เจี้ยนเฉินคว้าขวดหยกและเปิดมันอย่างกระตือรือร้นเพื่อตรวจสอบเนื้อหา
ทั้งหมดที่เขาเห็นคือของเหลวสิบหยดที่ลอยอยู่ในขวดหยก แสดงถึงการมีอยู่ที่ทรงพลังเช่นกันเป็นพลังงานที่บริสุทธิ์อย่างยิ่งยวด
มันเป็นแก่นโลหิตของจอมปราชญ์สูงสุด !
ยิ่งไปกว่านั้น แก่นโลหิตก็ยังได้รับการเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี แม้เวลาจะผ่านไป พลังในละอองทั้งสิบก็กระจายออกไปไม่มากนัก ทุกหยดนั้นสมบูรณ์ยิ่งกว่าแก่นโลหิตของหมาป่านภาโบราณ
เจี้ยนเฉินยิ้มแย้มแจ่มใสในทันที ความปิติในใจหลั่งไหลออกมา ทำให้เขายิ้มออกมา ในเวลานี้เขาเริ่มตัวสั่นเบา ๆ
