“ฮึ่ม เนื่องจากเผ่าดาวทมิฬไม่ยอมให้ความร่วมมือ เราจะต้องยึดครองโลกดาวทมิฬเท่านั้น”
เสียงโกรธจัดดังขึ้นในห้องโถงอันโอ่อ่า
บรรพบุรุษของเผ่าหมาป่าหายนะกระแอมและพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ตอนนี้มีเพียงสองทางเลือกที่อยู่ตรงหน้าเรา อย่างแรกคือ ให้จินหงกลับจากเผ่าดาวทมิฬทันที ยังไงซะ ถ้าอยู่ในโลกดาวทมิฬเป็นเวลานานจะส่งผลอย่างมากต่อการเติบโตของเขา”
“อย่างที่สองคือทำให้จินหงอยู่ในโลกดาวทมิฬและฝึกฝนให้ถึงขั้นบรรพกาล ก่อนที่จะยึดครองเผ่าดาวทมิฬ เมื่อถึงตอนนั้น ทรัพยากรทั้งหมดในโลกดาวทมิฬจะเป็นของเรา เผ่าดาวทมิฬจะไม่เกี่ยวข้อง”
เมื่อพูดไปถึงตรงนั้น บรรพบุรุษของเผ่าหมาป่าหายนะหยุดชะงักก่อนจะกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม มันต้องใช้เวลายาวนานมากสำหรับจินหง ในการไปถึงขั้นบรรพกาล ในสภาพแวดล้อมเช่นโลกดาวทมิฬ เขาแบกภาระอันยิ่งใหญ่ซึ่งอยู่บนไหล่ของเขาในการนำเกียรติมาให้กับเผ่าของเรา ดังนั้นเผ่าของเราจะไม่มีวันปล่อยให้เขาอยู่ในโลกดาวทมิฬเป็นเวลานาน”
