“ด้วยเหตุนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ข้าจะเจรจากับพวกเขาผ่านความสามารถของข้าเพียงอย่างเดียว ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถช่วยข้าได้” จินหงจ้องที่เจี้ยนเฉินอย่างจริงจัง “ถ้าข้าได้รับความช่วยเหลือจากเจ้า ข้าจะสามารถทำภารกิจนี้ให้สำเร็จได้อย่างง่ายดายมาก”
เจี้ยนเฉินไม่ได้พูดอะไร เขาลุกขึ้นอย่างช้า ๆ และมาถึงขอบหน้าผา มองดูทะเลหมอกในระยะไกลด้วยการไพล่มือไว้ที่ด้านหลัง หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดช้า ๆ ว่า “จินหง เจ้าพึ่งพาตัวเองได้เท่านั้นในเรื่องนี้ ข้าไม่สามารถช่วยเจ้าได้ ข้าทำได้แค่สัญญากับเจ้าว่าข้าจะรับรองความปลอดภัยของเจ้าตราบเท่าที่เจ้าอยู่ในโลกดาวทมิฬ”
“แน่นอน นั่นเป็นเพราะว่าเจ้าจะต้องไม่ทำอะไรต่อต้านกับโลกดาวทมิฬ”
“เจี้ยนเฉิน-” จินหงไม่ยอมแพ้ เขาต้องการโน้มน้าวเจี้ยนเฉิน แต่ถูกขัดจังหวะโดยเจี้ยนเฉิน เมื่อเขายกมือขึ้น “อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกต่อไป ข้าไม่ต้องการที่จะมีส่วนร่วมในองค์กรต่าง ๆ ของโลกแห่งเซียนและการต่อสู้และความสนใจของเผ่าดาวทมิฬ ข้าจะไม่มีส่วนร่วมด้วย”