ด้วยความแข็งแกร่งที่ไร้เทียมทานของเขา
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกถึงกลัวเมื่อเห็นเจี้ยนเฉิน
หัวหน้าศาลาที่ 3 ที่เพิ่งเลื่อนตำแหน่งมาได้ไม่นานถึงกับกลัวจนขาดสติกับการปรากฏตัวของเจี้ยนเฉิน สีหน้าของเขาเปลีย่นไป เขาถึงกับผงะถอยกลับไปตามสัญชาตญาณ
นี่แสดงให้เห็นว่าพวกเขากลัวเจี้ยนเฉินมากแค่ไหนกัน
มีแค่หัวหน้าศาลาที่ 10 อย่างเฟิงสือที่กลับมาเยือกเย็นอย่างรวดเร็วหลังจากที่แปลกใจได้สักพัก นางไม่เหมือนกับคนอื่น ๆ สายตาของนางไม่ได้มีความกลัวอยู่เลย มันมีแค่ความเกลียดชัง
จักรพรรดิดาวทมิฬเงยหน้าขึ้นมองเจี้ยนเฉิน สีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นมา แต่ถึงอย่างนั้นสายตาเขาก็ยังแฝงไปด้วยความยินดีและคาดหวังอยู่ด้วย
“ผ่านมาหลายปีแล้ว ข้าคิดว่าเจ้าคงไม่อาจจะเข้ามาในโลกดาวทมิฬได้อีก เจ้าสมเป็นคนที่ข้าเลือกไว้จริง ๆ สมกับที่ข้าฝากความหวังของเผ่าดาวทมิฬไว้กับเจ้า” จักรพรรดิดาวทมิฬพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็สะบัดมือพร้อมกับบอกกับหัวหน้าศาลาทั้ง 10 คนด้านล่าง “พวกเจ้ากลับกันไปก่อน ! “
หัวหน้าศาลาทั้ง 10 พากันคำนับและโค้งให้กับจักรพรรดิดาวทมิฬ สายตาของพวกเขาจับจ้องไปที่เจี้ยนเฉินชั่วครู่ ก่อนจะพากันออกมาจากโถง
