่ทางเข้าอุโมงค์แล้ว
“เฮ้อ ! ” เจี้ยนเฉินถอนหายใจออกมาและหายตัวไปในอุโมงค์
แต่เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าทันทีที่เขาเข้าไปในอุโมงค์ที่นำไปสู่โลกดาวนิลนั้นกลับมีตราประทับที่ปกปิดไว้อย่างดีได้หลุดจากตัวเขาตราประทับนี้มีเหมือนกับสั่นไหว มันไม่คิดจะเข้าไปใกล้อุโมงค์ระหว่างทั้งสองโลก มันยังคงเว้นระยะห่างเอาไว้อยู่ช่วงหนึ่งตราประทับนี้ลอยอยู่ในอากาศไม่มีใครสังเกตเห็น
ตอนที่พลังของตราประทับสลายไปก็มีร่างลวงตาก่อตัวขึ้นมาในอากาศ
นี่คือร่างของลมที่น่านับถือ !
ลมที่น่านับถือมองไปยังมิติตรงหน้า เขาแสดงสีหน้าเครียดออกมา เขาได้พูดขึ้นมาช้า ๆ “อุโมงค์นี้มีพลังของบรรพชนจิตวิญญาณไม้และเผ่าดาวทมิฬ แม้แต่ตราประทับที่ข้าทิ้งไว้ก็ไม่อาจจะเข้าไปได้ ไม่งั้นแล้วเจ้าจะต้องเจอกับการยับยั้งจากพลังของบรรพชนจิตวิญญาณไม้และเผ่าดาวทมิฬ เมื่อต้องรับพลังของราชันย์ทั้งสอง เจ้าก็ต้องตายอย่างแน่นอน”
“ตอนนี้เจ้าเป็นยอดฝีมือเต็มตัวแล้ว เจ้าสูงส่งในหมู่ขั้นบรรพกาล เจ้าไม่ต้องการการปกป้องจากข้าอีกต่อไปแล้ว “
“ตลอดหลายปีมานี้ ข้ารู้ทุกอย่างที่เจ้าผ่านมาจากตราประทับที่ข้าทิ้งไว้บนตัวเจ้า นอกจากตอนที่เจ้าเข้าไปในโลกจิ๋วหยานหวง ข้ารู้เรื่องอนัต
