“เจี้ยนเฉิน เจ้าจะไปที่โลกดาวทมิฬหรือ ? ” ซ่างกวนมู่เอ๋อมาถึงต่อหน้าเจี้ยนเฉิน นางไม่สามารถปกปิดความกังวลของนางได้
เจี้ยนเฉินพยักหน้า เมื่อมองไปที่ซ่างกวนมู่เอ๋อที่ห่อเหี่ยว เขารู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยในทันที “เจ้ายังคงกังวลเกี่ยวกับเอ๋อเจี้ยนอีกหรือ ? ”
ซ่างกวนมู่เอ๋อถอนหายใจ นางอยู่ในความทุกข์ยากอันลึกซึ้ง “อย่าลืมว่านั่นคือโลกเทพ ขณะนี้มีผู้เชี่ยวชาญเพียงไม่กี่คนที่ไปผจญภัยยังโลกเทพ แต่อันตรายที่เสี่ยวเป่าและคนอื่น ๆ กำลังเผชิญในโลกที่พังทลายนั้นไม่ได้มาจากผู้เชี่ยวชาญหลายคนเท่านั้น นอกจากนี้ยังจะมีภัยคุกคามจากสภาพแวดล้อมที่น่าสยดสยองอีกด้วย”
“ด้วยความแข็งแกร่งของเขาที่แทบจะไม่สามารถบรรลุขอบเขตเทพ เขาไม่สามารถปกป้องตัวเองได้อย่างสมบูรณ์” ราวกับว่านางได้ทำการตัดสินใจที่สำคัญบางอย่าง ซ่างกวนมู่เอ๋อกล่าวด้วยความมุ่งมั่น “ข้าจะไปที่โลกเทพเพื่อค้นหาเขา ไม่อย่างนั้นข้าก็ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้”
ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลง เขาจ้องตรงไปที่ซ่างกวนมู่เอ๋ออย่างเคร่งเครียด
ตาของพวกเขาสบกัน อากาศรอบตัวพวกเขาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง
