“พู่กันควบคุม ค้นหาที่อยู่ของพวกเขา ! ” ฟางจิงร้องออกมา พู่กันในมือของนางส่องประกายสีรุ้งทันที นางเหวี่ยงพู่กันไปรอบ ๆ อย่างเคร่งขรึมในขณะที่ทั้งสี่ถูกพันรอบตัว ร่ายมนตร์ที่ลึกลับที่ดูเหมือนจะปรากฏขึ้นจากอากาศบาง ๆ ”
ไม่นาน ราวกับว่าฟางจิงได้รับคำตอบบางอย่างจากพู่กันควบคุม ควาสุขก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของนางทันที “ข้าเข้าใจแล้ว ! ”
ในเวลาต่อมา นางลุกขึ้นและเปิดขอบเขตของโลกเซียนตรง ๆ เข้าไปสู้มิติโกลาหลที่ไร้ขอบเขต
พลังจากพู่กันควบคุมปกป้องฟางจิงในมิติโกลาหล ทำให้นางสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ
พลังแห่งการมีอยู่ของพี่น้องทั้งสี่ลดลงอย่างรวดเร็ว เมื่อพลังแห่งการมีอยู่หายไป ข้อมูลที่พู่กันควบคุมมอบให้ฟางจิงก็พร่าเลือนไปด้วยเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม สีหน้าฟางจิงนั้นอัปลักษณ์อย่างยิ่ง เนื่องจากทุกที่ที่นางผ่านไป ตอนนี้เป็นสถานที่ที่พี่น้องทั้งสี่เคยไป
อย่างไรก็ตาม เมื่อนางเดินตามรอยสี่พี่น้อง นางก็มาถึงมิติโกลาหล
ฟางจิงรู้ดีว่านั่นหมายความว่าอย่างไร
“ในที่สุดพวกเขาก็ถูกพบ ? ” ฟางจิงยืนอยู่ในมิติโกลาหลและสีหน้าของนางเปลี่ยนไป นางไม่แน่ใจ
