เพื่อที่จะหาพู่กัน จำนวนทรัพยากรที่เขาลงทุนมาตลอดหลายปีนั้นเหนือจินตนาการเป็นอย่างมาก
ตอนนี้การลงทุนหมื่นปีมานี้ในที่สุดก็ได้สัมฤทธิ์ผล ผู้นำพรรคกระดูกโอฬารรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง
อย่างไรก็ตาม พู่กันเคลื่อนไหวเร็วเกินไป หัวหน้าพรรคกระดูกโอฬารจึงไม่อาจตามมันได้ทัน
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เสียใจเลย แต่เขากลับมีความมุ่งมั่นมากกว่าเดิม ดวงตาของเขาเป็นประกาย “อย่างน้อย ๆ ข้าก็ยืนยันได้ว่าพู่กันอยู่ในมิติโกลาหล เมื่อปรากฏขึ้นมาได้ครั้งหนึ่ง มันก็ต้องมีครั้งที่สอง”
“ข้าจดจำความปั่นป่วนที่เจ้าสร้างเมื่อเจ้าปรากฏตัวได้แล้ว เมื่อเจ้าปรากฏตัวอีกครั้ง เจ้าจะไม่มีวันหลุดมือข้าไปอีก”
“ฮ่าฮ่าฮ่า พู่กัน พู่กันจ๋า เมื่อเจ้าถูกคนผู้นั้นทำร้ายจากโลกอมตะ เจ้าสามารถต่อสู้ร่วมกับข้าและราชันย์เซียนอีกสามคน เจ้ายังได้ทำร้ายราชันย์เซียนสายฟ้าอย่างรุนแรง ถ้าข้าควบคุมเจ้า ทำไมข้ายังต้องกลัวลมที่น่านับถืออีก ? ”
“ยิ่งไปกว่านั้น มีเพียงเราสี่คนในโลกเซียนเท่านั้นที่รู้เรื่องเกี่ยวกับพู่กันนี้ ราชันย์เซียนสายฟ้า, ราชันย์เซียนต้นกำเนิดบูรพาและราชันย์เซียนเต๋าสวรรค์ ยังไม่ได้เข้ามาในมิติโกลาหล ข้าเป็นคนเดียวที่ค้นหาเจ้าในมิติโกลาหล”