เทพธิดาหิมะมาถึงโลงศพและหยดแก่นโลหิตที่ไหลออกมาจากปากของนางอย่างช้า ๆ และตกลงบนโลงศพอย่างนุ่มนวลพร้อมกับมีความหนาวเย็นที่ไร้ขอบเขตพัดพา
ทันทีที่เลือดสัมผัสโลงศพ มันก็หายไป ในเวลาต่อมาโลงศพก็ถูกย้อมเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว
“พี่สาว” เทพธิดาหิมะจ้องไปที่โลงศพและเรียกอย่างอ่อนโยน
ในถ้ำน้ำแข็งอันเงียบสงัดไม่มีวี่แววอื่นใดเลย เทพธิดาหิมะก็ไม่ได้รับการตอบสนองเช่นกัน หลังจากนั้นก็มีเสียงแผ่วเบาที่แทบจะไม่ได้ยินดังขึ้นในถ้ำน้ำแข็งและสะท้อนจากทุกทิศทุกทาง
“น้องข้า เจ้ากลับมาแล้ว” เสียงนั้นอ่อนโยนมาก แต่ก็เหมือนกับเสียงของเทพธิดาหิมะ มันเต็มไปด้วยความเย็นชาราวกับว่าเจ้าของเสียงไม่มีอารมณ์ใด ๆ เลย
ความเย็นชาของเทพธิดาหิมะและเทพธิดาน้ำแข็งนั้นเหมือนกัน
“ข้ากลับมาแล้ว พี่สาว ข้าจะปลุกท่านให้ตื่นโดยเร็ว” เทพธิดาหิมะกล่าว ผิวของนางซีดอย่างรวดเร็ว ขณะที่แรงกดดันของนางก็ลดลง แก่นโลหิตไหลออกมาจากร่างกายของนาง ผสานเข้ากับโลงศพน้ำแข็งทั้งหมด
“น้องข้า เจ้ากลับมาแล้ว….มะ มะ มีบางอย่างผิดปกติ มีบางอย่างผิดปกติกับสิ่งนั้น…..” เสียงนั้นก็หายวับไปอย่างสับสนและไม่แน่ใจ
“พี่สาว เกิดอะไรขึ้น ? ” เทพธิดาหิมะสงสัย
