จู่ ๆ ใจกลางดอกไม้ก็กลายเป็นปากและอ้าออกมา ก่อนที่จะกลินเผิงเข้าไปในคำเดียว
“เจ้ากินไม่ได้ ! เจ้ายังไม่อาจกินสัตว์อสูรหยานหวงระดับสูงเช่นนี้ได้ ! มันจะทำให้ตัวของเจ้าระเบิด ! ” สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป เผิงยักษ์ไม่ใช่ขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 1 หรือ 2 ตามปกติ เนื่องจากมันเพิ่งจะตาย พลังปราณในร่างกายของมันก็ยังคงอยู่ มันจะมีความเสี่ยงอย่างมากหากมันกินเผิงยักษ์ในตอนนี้ ด้วยความแข็งแกร่งที่เล็กน้อยที่กล้วยไม้กลืนกินอมตะมี มันง่ายที่จะระเบิดตัวเองตาย
ท้ายที่สุดแล้ว ระดับความแข็งแกร่งของมันนั้นห่างกันมากเกินไป
น่าเสียดายที่เจี้ยนเฉินช้าเกินไป กล้วยไม้กลืนกินอมตะได้กลืนศพของเผิงยักษ์เข้าไปหมดแล้ว มันไม่ใช่แค่ร่างศพเท่านั้น แต่ยังรวมถึงหัวของมันด้วยและยังรวมถึงเลือดทุกหยด
หลังจากนั้นราวกับว่ากล้วยไม้กลืนกินอมตะได้ทำสิ่งที่ไม่ควรกล่าวถึง ดอกไม้ที่งดงามของมันได้แกว่งไกวไปมาอย่างนุ่มนวลและขนาดของมันก็หดลงอย่างรวดเร็ว กลับมาเป็นต้นหญ้าในพริบตา จากนั้นมันก็พันรอบข้อมือเจี้ยนเฉินอีกครั้ง
