“ค่ายกลของเราอาจอยู่ไม่นานนัก โลกจิ๋วหยานหวงมีเวลาจำกัด เราต้องรีบไปแล้ว” หัวหน้าพิรุณกล่าว นางใช้พลังมิติและปรากฏอยู่เหนืองท้องฟ้ากับเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อ
พวกพวกเขามาอยู่ตรงกลางของกลุ่มใบไม้
ทันทีที่พวกเขามาถึง เจี้ยนเฉินก็สังเกตเห็นรูบนต้นไม้ที่อยู่กลางต้นทันที
รูบนต้นไม้ใหญ่มาก มันกว้างหลายหมื่นเมตร
อย่างไรก็ตาม รูบนต้นไม้ขนาดมหึมานั้นถือได้ว่าเป็นแค่รูเข็มเมื่อเทียบกับขนาดของต้นไม้
เจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อเดินตามหัวหน้าพิรุณและโมเทียนหยุนที่กระโดดลงไปในหลุม
หลังจากที่ตกลงไปอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงก้นหลุมของต้นไม้ พวกเขายืนอยู่บนดินที่อ่อนนุ่ม, ชื้นและเป็นโคลน
แม้ว่าจะไม่มีแหล่งกำเนิดแสงใด ๆ ที่ด้านล่างของหลุมนี้ มันมืดสนิท แต่ก็ไม่มีผลกระทบต่อพวกเขาเลย
แต่ในเวลานี้ ทั้งสี่คนก็ไม่สนใจสิ่งอื่นใดอีกแล้ว ทันทีที่พวกเขามาถึงก้นหลุมต้นไม้ใ บหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยอัศจรรย์ใจ
เมื่อยืนต่อหน้ามัน เจี้ยนเฉินก็รู้สึกถึงความเย็นจากจิตวิญญาณของเขาทันที ในความงุนงง ราวกับว่าโลกกว้างใหญ่ได้ถูกเปิดเผยให้กับเขาภายในหัวและยังแสดงถึงวิถีและกฏ
