การฟื้นฟูบาดแผลของฟีนิกซ์ไม่ส่งผลต่อบาดแผลที่เกิดจากพลังบรรพกาลเท่านั้น
“ไม่ เราไม่อาจฆ่ามันได้ ถอยออกมาเดี๋ยวนี้ ! ” โมเทียนหยุนตะโกนบอกหัวหน้าพิรุณทันที
หัวหน้าพิรุณลอบถอนใจ ในเวลาต่อมา นางก็ปรากฏตัวข้าง ๆ เจี้ยนเฉินและห่อหุ้มพวกเขาไว้ด้วยพลังมิติทันที ในชั่วพริบตา ทั้งสี่คนก็หายวับออกไป
ฟีนิกซ์ส่งเสียงร้องด้วยความโกรธออกมาหลังจากนั้น มันอยากจะไล่ตาม แต่ร่องรอยของพวกเขาหายไปโดยสิ้นเชิง มันไม่รู้ว่าพวกเขาหายไปไหน
หัวหน้าพิรุณนำเจี้ยนเฉินและซางกวนมู่เอ๋อกลับมายังดินแดนแห่งหยินและหยาง
ในเวลานี้เจี้ยนเฉินนอนอยู่บนพื้นหินที่ก่อตัวหลังจากที่ลาวาเย็นลง ซ่างกวนมู่เอ๋อ เฝ้าอยู่ข้าง ๆ เขาและคอยดูแลเขาอย่างเอาใจใส่
โมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณยืนอยู่ด้านข้างอย่างเงียบ ๆ ทั้งสองก็มองไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับขมวดคิ้วอย่างแน่นหนา
“การฆ่าฟีนิกซ์จะใช้การหลอมรวมกระบี่ แต่เมื่อดูจากบาดแผลของเขา เฮ้อ” โมเทียนหยุนถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาหนักใจมาก
