ในใจกลางป่าไม้นี้คือต้นหวูตงขนาดมหึมา
มันใหญ่มาก แม้ว่าขั้นบรรพกาลจะไม่ค่อยประทับใจอะไรง่าย ๆ อย่างเจี้ยนเฉินก็ยังอดตกใจไม่ได้เมื่อเห็นต้นหวู่ตง
ต้นหวู่ตงมีขนาดใหญ่มากจนตัดลำต้นออก พื้นที่ที่ขยายจะเท่ากับพื้นที่ทางตอนใต้ทั้งหมดบนที่ราบเมฆา
สำหรับใบไม้ที่มีชีวิตชีวาอย่างยิ่งของต้นหวู่ถงนั้น มันใหญ่พอ ๆ กับที่ราบเมฆาสองสามแห่ง หรือมากกว่านั้นด้วยซ้ำ มันไร้ขอบเขตอย่างแท้จริงจนบดบังแสงจากดวงอาทิตย์ได้
ในโลกจิ๋วหยานหวง สายตาของเจี้ยนเฉินมองเห็นได้ไกลเพียงไม่กี่ร้อยกิโลเมตร แต่ในโลกกฏของหัวหน้าพิรุณ เขาสามารถใช้การรับรับของวิญญาณได้อย่างอิสระ
แม้ว่าการรับรู้ทางวิญญาณของเขาในตอนนี้จะไม่เพียงพอที่จะครอบครองพื้นที่ขนาดเท่าที่ราบเมฆา แต่เพียงแค่เข้าใจเล็กน้อย มันก็เพียงพอแล้วสำหรับเขาที่จะจินตนาการถึงภาพลักษณ์ของต้นหวู่ถงในหัวของเขาให้สมบูรณ์
“นี่คือต้นหวู่ถงที่ดูดซับพลังศักดิ์สิทธิ์จากพลังศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์ ตามมาด้วยการเจริญเติบโตและวิวัฒนาการนับไม่ถ้วน มันผ่านการกลายพันธุ์มานานแล้ว จึงไม่อาจเรียกมันได้ว่าต้นหวู่ถงอีกต่อไป มันควรจะเรียกว่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ผ่าสวรรค์แทน ! ”
