ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าเขาจะสามารถสร้างพวกมันได้ เขาก็ไม่สามารถใช้พวกมันในโลกเซียนได้อย่างแน่นอน เช่นนั้นก็จะไม่มีความหมาย
บางทีอาจเป็นเพราะโมเทียนหยุนตระหนักถึงความกังวลของเจี้ยนเฉิน เขาจึงกล่าวว่า “เจี้ยนเฉิน นอกเหนือจากผู้ที่ใกล้ชิดกับเจ้าที่สุดแล้ว คนที่เจ้าไว้วางใจและพึ่งพามากที่สุดในโลกเซียนคือเชื้อสายนักรบวิญญาณ ความเชื่อมโยงระหว่างสมาชิกของเชื้อสายนักรบวิญญาณนั้นมีความใกล้ชิดที่ไม่มีใครเทียบได้ พวกเจ้าผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน แม้แต่ตลอดประวัติศาสตร์ มันก็ยังไม่มีตัวอย่างของการทรยศในหมู่เชื้อสายนักรบวิญญาณ”
“นอกจากเชื้อสายนักรบวิญญาณคือหัวหน้าพิรุณ เจ้าสามารถไว้วางใจหัวหน้าพิรุณได้เช่นเดียวกับที่ไว้วางใจเชื้อสายนักรบวิญญาณ บางทีนางอาจจะไม่สามารถช่วยอะไรได้มาก แต่นางจะไม่มีวันทำร้ายเจ้าอย่างแน่นอน”
“ด้วยเหตุนี้ เจ้าสามารถทิ้งเรื่องการหลอมกระบี่คู่ให้กับหัวหน้าพิรุณได้โดยไม่ต้องกังวลเลย”
เมื่อได้ยินเรื่องนี้ จู่ ๆ เจี้ยนเฉินก็นึกถึงตอนที่หัวหน้าพิรุณปะทะกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง โดยไม่ลังเลใด ๆ บนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก
