“ชาหยั่งรู้ในระดับนี้หายากมาก มันปรากฏเฉพาะในโลกจิ๋วหยานหวงในระดับที่สูงมากเท่านั้น ข้าเดินทางมาหลายที่ แต่ข้าพบเพียงต้นชาหยั่งรู้ระดับเทพขั้นเก้าเพียงต้นเดียวเท่านั้น” โมเทียนหยุนชงชาในขณะที่เขาเหมือนกำลังพูดกับตัวเอง
เขาเหลือบมองไปที่หัวหน้าพิรุณซึ่งนั่งอยู่บนยอดภูเขาและยิ้ม “ไม่น่าเชื่อเลยว่าหัวหน้าพิรุณจะโชคดีกว่าเล็กน้อย นางพบต้นชาหยั่งรู้ระดับเทพขั้นเก้าถึง 2 ต้น ! ”
จือหยิงและฉิงโซวกลายเป็นเส้นแสง เข้าสู่ดวงตาของแผนภาพตามลำดับ เมื่อเข้ามา ปราณหยินขั้นสูงสุดและปราณหยางขั้นสูงสุดที่พุ่งออกมาจากดวงตาก็ถูกสกัดกั้นทันทีโดยไม่มีการรั่วไหลอีกต่อไป
มันเหมือนกับว่าปราณหยินขั้นสูงสุดและปราณหยางขั้นสูงสุดทุกหยดถูกกระบี่คู่ดูดซับ
อย่างไรก็ตาม จิตวิญญาณกระบี่ไม่สามารถดูดซับมันทั้งหมดและฟื้นตัวได้ในชั่วข้ามคืน ผลก็คือ เจี้ยนเฉิน, ซ่างกวนมู่เอ๋อ, โมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณต่างก็รออยู่ที่นั่นด้วยความอดทนอย่างยิ่ง
ถึงตอนนี้ โมเทียนหยุนได้ต้มชาหยั่งรู้เสร็จแล้ว เขารินใส่ถ้วยให้เจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อคนละจอก “ชานี้ดีมาก ! มาลองชิมกันดู ! ”
