อย่างไรก็ตาม หากพวกเขาดูดซับปราณหยินและปราณหยางที่นี่ สถานการณ์จะแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
ในไม่ช้าจือหยิงก็สงบลง เขาขมวดคิ้วและพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “สัตว์อสูรหยานหวงที่ทรงพลังอย่างยิ่งปกป้องดินแดนแห่งหยินและหยางอยู่ข้างหน้า เราคงไม่มีโอกาส”
“ขอข้าดูก่อน ! ”
เจี้ยนเฉินให้ซ่างกวนมู่เอ๋อรออยู่ที่ซึ่งพวกเขาอยู่ ก่อนที่จะลบพลังแห่งการมีอยู่ทั้งหมดของเขาและเคลื่อนผ่านที่ราบที่สงบนิ่งซึ่งคล้ายกับเขตมรณะอย่างเงียบ ๆ เขากำลังเข้าใกล้เทือกเขา
โดยพื้นฐานแล้ว เขาเลือกที่จะเดินบนพื้นดิน ยิ่งเข้าใกล้เขาก็ยิ่งระมัดระวังมากขึ้นเรื่อย ๆ
เขาเข้าใจเป็นอย่างดีว่าเมื่อเขาถูกเปิดเผยต่อหน้าสัตว์อสูรหยานหวงที่ทรงพลังเช่นนี้ เขาจะต้องพบกับความหายนะอย่างแน่นอน
แม้ว่าร่างบรรพกาลจะไปถึงขั้นที่ 16 แล้ว มันก็ไม่แตกต่างกัน
จากพลังแห่งการมีอยู่ของพวกมัน เขารู้ว่าสัตว์อสูรหยานหวงเหล่านี้มีพลังมากกว่าเต่ามังกรมาก
อย่างมากที่สุดเต่ามังกรก็เป็นเพียงขั้นอัครสูงสุดช่วงต้น ในขณะที่สัตว์อสูรหยานหวงที่ปกป้องเทือกเขานั้นเป็นขั้นอัครสูงสุดช่วงกลางเป็นอย่างน้อย !
