“ไม่ได้มีแค่ตัวเดียว พวกมันมีกัน 2 ตัว สัตว์อสูรหยานหวงทั้งสองตัวมีพลังมหาศาล ไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่เราจะจัดการพวกมัน” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเคร่งขรึม กิเลนทั้งสองไม่ใช่เต่ามังกร เต่ามังกรมีลักษณะเฉพาะของมังกร ซึ่งเขาสามารถล่อลวงมันโดยใช้ยามอมเมามังกรได้
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็คิดไม่ออกจริง ๆ เกี่ยวกับกิเลนเหล่านี้
“มีทางเลือกเดียวที่อยู่ข้างหน้า ถ้าข้าต้องการปราณหยินขั้นสูงสุดและปราณหยางขั้นสูงสุดซึ่งก็คือการหาตัวผู้อาวุโสโมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณ” เจี้ยนเฉินถอนหายใจเบา ๆ แม้ว่าจือหยิงและฉิงโซวจะติดตามเขาตลอดเวลา แต่เขาพบว่ามีเพียงไม่กี่อย่างที่เป็นประโยชน์ต่อพวกเขาโดยเฉพาะ
ในที่สุด ตอนนี้เขาได้พบกับโอกาสที่จิตวิญญาณกระบี่จะฟื้นฟูพลังอันมหาศาลของพวกมัน เห็นได้ชัดว่าเขาจะไม่ปล่อยผ่านมันไป
หากเขาปล่อยให้โอกาสดี ๆ เช่นนี้หลุดมือไป มันคงจะลำบากที่จะเจออีกครั้งในอนาคต
“ไปกันเถอะ มูเอ๋อ ไปค้นหาผลราชันย์เทพมังกรกันต่อ เมื่อเราเจอผู้อาวุโสโมเทียนหยุนและหัวหน้าพิรุณอีกครั้ง ข้าจะยอมหน้าด้านและเอ่ยปากขอร้องพวกเขาโดยตรง”
