ในขั้นต้น สัตว์อสูรหยานหวงที่ทรงพลังปกป้องสมบัติสวรรค์เหล่านี้ แต่พวกมันหายไป ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงรวบรวมสมบัติสวรรค์เหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย
“เจ้าของสถานที่เหล่านี้คงไปยังดินแดนของเต่ามังกรกันหมด ผ่านไปหลายวันแล้วตั้งแต่เต่ามังกรตาย พวกมันก็น่าจะกลับมาตั้งนานแล้วโดยไม่ได้อะไรเลย” ดวงตาของเจี้ยนเฉินสั่นไหวด้วยความไม่แน่ใจ พวกเขาเข้ามาใกล้มากจึงต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ
ครึ่งชั่วยามต่อมา ในที่สุดเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อก็มาถึงริมทะเลสาบโดยได้ลบพลังแห่งการมีอยู่ของพวกเขาไปหมดแล้ว แต่เมื่อพวกเขาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นบนเกาะเล็ก ๆ ใจกลางทะเลสาบ ดวงตาของทั้งคู่ก็หรี่ลง
เกาะเล็ก ๆ นั้นพังทลาย สัตว์อสูรหยานหวงขั้นบรรพกาลมากกว่าหนึ่งโหลได้กินเนื้อเต่ามังกรบนเกาะเล็ก ๆ
ส่วนหัวเต่ามังกรนั้นมันหายไป สิ่งที่เหลืออยู่คือรอยเท้าขนาดมหึมาที่อยู่ใกล้ ๆ
ขณะที่พวกมันกินเนื้อ สัตว์อสูรหยานหวงจำนวนมากก็ปล่อยหมอกควันสีเหลืองออกมา เห็นได้ชัดว่าเนื้อของเต่ามังกรมีคุณค่าทางโภชนาการสูงสำหรับพวกมัน
“อย่ารบกวนพวกมัน ! ” เจี้ยนเฉินเตือนซ่างกวนมู่เอ๋ออย่างระมัดระวัง ก่อนที่จะรวบรวมของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงทันที
