ทันใดนั้นกระแสอากาศขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นเหนือทะเลสาบ เพียงแค่ดมกลิ่น เต่ามังกรก็สร้างความปั่นป่วนแก่บริเวณโดยรอบและทำให้เกิดพายุ
ดวงตาที่ขุ่นมัวของเต่ามังกรดูเหมือนจะสว่างขึ้นมากเช่นกัน หลังจากนั้นมันก็ยื่นลิ้นออกมาและกวาดไปรอบ ๆ อย่างสบาย ๆ ราวกับสายฟ้าฟาดผ่าน
ยามอมเมามังกรขนาดเท่ากำปั้นบนหัวของสัตว์อสูรหยานหวงหายไปและจบลงในปากของเต่ามังกร
หัวเต่ามังกรห้อยอยู่สูงเหนือทะเลสาบ คอของมันยาวมาก โดยมีเพียงส่วนน้อยที่โผล่ออกมา ส่วนมากที่เหลือถูกซ่อนอยู่ใต้น้ำจนหมด
ดวงตาของมันปิดราวกับว่ามันมึนเมา หัวใหญ่โตเหนือน้ำแกว่งไปมาราวกับคนเมาเหล้า
“3 วินาที…”
“6 วินาที…”
……
…
ในระยะไกล เจี้ยนเฉินจ้องมองตรงไปยังเต่ามังกร เขากลั้นความตื่นเต้นไว้อย่างสุดกำลังในขณะที่เขาจดจ่อกับเวลาอย่างเงียบ ๆ
10 วินาทีต่อมา เต่ามังกรก็ฟื้นขึ้น ดวงตาของมันที่ใหญ่กว่าตะเกียงเปิดขึ้นอย่างช้า ๆ จ้องมองไปยังหัวที่ว่างเปล่าของสัตว์อสูรหยานหวงอย่างฝืนใจราวกับว่ามันยังคงลิ้มรสอยู่
