“สัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์หยานหวงไม่มีวิญญาณดั้งเดิม ดังนั้นวิญญาณของพวกมันจึงบอบบางอย่างยิ่ง ข้าต้องทำให้พลังวิญญาณนักรบอ่อนแอลงมากกว่านี้ อย่างไรก็ตาม พลังวิญญาณนักรบที่ข้าใช้อยู่ตอนนี้เทียบเท่ากับขอบเขตดั้งเดิมเท่านั้น” ดวงตาของเจี้ยนเฉินค่อย ๆ สว่างขึ้น เขารู้สึกเหมือนได้ค้นพบจุดอ่อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์หยานหวงโดยบังเอิญ
การต้านทานต่อพลังวิญญาณนักรบของพวกมันถูกจำกัดอย่างมาก !
พลังวิญญาณนักรบอาจเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อพวกมัน
“น่าเสียดายที่ความสำเร็จด้านพลังวิญญาณนักรบนั้นมีจำกัด แม้ว่าพลังวิญญาณนักรบจะมีผลกับสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์หยานหวงอย่างแท้จริง แต่ข้าสามารถทำร้ายขั้นอสงไขยได้มากที่สุดด้วยพลังวิญญาณนักรบในขั้นราชาเทพเท่านั้น อย่างไรก็ตาม สัตว์อสูรอสงไขยก็ไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อข้าเลย” เจี้ยนเฉินถอนหายใจ เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงหุนเจิ้ง, จื้อเจี้ยน,และเยว่เฉา
ด้วยพลังวิญญาณนักรบขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9 พวกเขาน่าจะสามารถฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดได้อย่างง่ายดายในโลกจิ๋วหยานหวง
