โซ่วเฉิงโกรธจริง ๆ แล้ว เรื่องไม่อาจย้อนกลับได้ เขาจึงตัดสินใจเดินหน้าต่อไป
“อะไรกัน? โกรธจนอับอายแล้วหรือ? เจ้าสำนักเหลียนของพวกเจ้าเพียงแค่ให้พวกเจ้ามาลองดูพลังของข้าในตอนนี้ใช่ไหม! เมื่อพวกเจ้าเต็มใจที่จะสู้ต่อ ก็จงอยู่ที่สำนักหมิงเยว่นี่แหละ!”
เจ้าสำนักเฒ่าเยว่หัวเราะเย็นชา ใบหน้าพลันเย็นชาขึ้นมา มือขวาวาดวงกลางในอากาศ ทันใดนั้นดวงอาทิตย์ขนาดมหึมาที่สามารถบังร่างของเจ้าสำนักเฒ่าเยว่ได้ทั้งร่างก็ก่อตัวขึ้นในพริบตา กระแสความร้อนแผ่ออกมาทันที แม้แต่พื้นดินรอบข้างก็ถูกเผาจนส่งกลิ่นไหม้
ในขณะเดียวกัน ประมุขตระกูลเยว่ก็ใช้มือซ้ายโบกไปมาสองครั้งหลังดวงอาทิตย์นั้น พระจันทร์เสี้ยวสองดวงก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า ปล่อยลมหายใจอันเย็นยะเยือกออกมา แต่กลับอยู่ร่วมกับดวงอาทิตย์ได้อย่างสมบูรณ์
พลังของประมุขเฒ่าตระกูลเยว่นั้นน่าตกใจอย่างยิ่ง แต่กลับสูสีกับชิงโซ่วเซิงทั้งสอง ในขณะที่พลังของชิงโซ่วเซิงทั้งสองกำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่หลี่ลี่และคนอื่น ๆ สามารถมองออกว่า ประมุขเฒ่าได้ใช้พลังทั้งหมดที่มีแล้ว ตอนนี้ร่างกายอันสูงใหญ่ของเขาเริ่มสั่นเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถเพิ่มพลังขึ้นได้อีกแม้แต่นิดเดียว
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ประมุขเฒ่าตระกูลเยว่จะต้องตายอย่างแน่นอน
นี่ไม่ใช่เพียงแค่หลี่ลี่เท่านั้น แต่เป็นสิ่งที่มหาบุรุษคนอื่น ๆ ก็คาดการณ์ไว้ในใจพร้อมกัน
