ที่รับรู้ได้ว่าเต่ามังกรซ่อนอยู่ในทะเลสาบผ่านการรับรู้ของพวกมัน
เจี้ยนเฉินไม่ได้รีบเดินทางออกไป เขายังอยู่ที่เดิมสักพัก เขารอจนกระทั่งผิวน้ำสงบลงถึงได้ถอยกลับมา
หลังจากที่เว้นระยะห่างจากทะเลสาบแล้ว เขาก็ใช้ความเร็วทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังที่ที่ซ่างกวนมู่เอ๋อหนีไปโดยเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
เขาตัวชุ่มเหงื่อและแอบดีใจ ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่เพราะซ่างกวนมู่เอ๋ออาสารับหน้าที่ล่อเต่ามังกร เขาคงตายไปแทน เต่ามังกรนี้อาจจะกินเขาได้ในคำเดียว
เต่ามังกรเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว เมื่อไม่อาจจะใช้กฎใด ๆ ได้ เขาก็ไม่อาจจะหลบการโจมตีของมันได้เลยแม้แต่การหลอมรวมกระบี่ก็ไม่ได้ผล เขาไม่มีเวลาพอที่จะรวบรวมพลัง !
“มู่เอ๋อ ทนเอาไว้ ข้าไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าแน่” เจี้ยนเฉินกังวล เขาบินผ่านภูเขาไปหลายลูกและพุ่งไปยังทุ่งหญ้าเร่งความเร็วไปหาซ่างกวนมู่เอ๋อ เขากังวลอย่างมาก
ยังไงซะซ่างกวนมู่เอ๋อก็ไม่ได้มีร่างบรรพกาล นางเพิ่งจะใช้ทักษะลับออกมา ดังนั้นนางจึงอยู่ในสภาวะอ่อนแออย่างมาก พลังของนางแทบไม่เหลือ มันเป็นไปได้ที่นางจะไม่อาจจะสู้ต่อได้อีก
หากนางพบกับสัตว์อสูรหยานหวงในสภาพนี้ นางคงตกอยู่ในอันตราย
ซ่างกวนมู่เอ๋อมีดอกบัวแฝด
