เจี้ยนเฉินนั่งลงกับพื้นแล้วครุ่นคิด เขาพูดขึ้นมาช้า ๆ “ข้าไม่อาจจะมองข้ามของล้ำค่าเช่นนี้ไปได้ แต่เรายังไม่รู้ว่าสัตว์อสูรหยานหวงที่เฝ้าที่นี่นั้นซ่อนอยู่ที่ไหน”
“เราต้องหาทางล่อสัตว์อสูรหยานหวงออกมาก่อน มันจะทำให้เรายืนยันว่ามันซ่อนตัวอยู่ที่ไหนและแข็งแกร่งเพียงใด หลังจากนั้นเราค่อยคิดหาทางฆ่ามัน”
ซ่างกวนมู่เอ๋อกรอกตาใส่ “ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสัตว์อสูรหยานหวงที่ยึดเกาะนี้ต้องแข็งแกร่งอย่างมาก เจ้ามั่นใจรึว่าจะสู้กับมันจริง ๆ ? ”
“อย่าลืมดอกบัวแฝดที่ข้ามีสิ พวกมันเพียงพอที่ข้าจะใช้การหลอมรวมกระบี่ได้หลายครั้ง ที่ข้าทำได้ตอนนี้คือต้องใช้การหลอมรวมกระบี่เพื่อจัดการกับมัน”
“ภายใต้พลังของการหลอมรวมกระบี่ ข้าสามารถฆ่าได้แม้กระทั่งขั้นอัครสูงสุด แน่นอนว่าต้องเป็นขั้นอัครสูงสุดช่วงต้น หากเป็นขั้นอัครสูงสุดช่วงปลายแล้ว ข้าก็ไม่มั่นใจแม้แต่น้อย “ เจี้ยนเฉินพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ในโลกจิ๋วหยานหวง การหลอมรวมกระบี่ได้กลายเป็นไพ่ลับที่ดีที่สุดของเขาไปแล้ว
แน่นอนว่านี่แค่ในโลกที่ถูกผนึกเอาไว้ที่เขาสามารถใช้การหลอมรวมกระบี่ได้ หากอยู่ในโลกเซียนแล้ว เขาคงมีปัญหาอย่างมากเมื่อเปิดเผยกระบี่คู่ออกมา
