ะดับเทพได้แค่ไม่กี่หม้อเท่านั้น ข้าต้องการมากกว่านี้”
เจี้ยนเฉินเก็บของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงและเดินทางออกไป เขาไม่ได้รีบกลับไปหาซ่างกวนมู่เอ๋อ เขาหาที่ปลอดภัยแล้วซ่อนตัวอยู่ในโพรงไม้และดูดซับผลจากดอกบัวแฝดอย่างรวดเร็วเพื่อฟื้นฟูบาดแผลของตัวเอง
ในตอนที่เจี้ยนเฉินฟื้นฟูตัวเองนั้น ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ไม่ได้อยู่เฉย นางเองก็ออกค้นหาสมบัติสวรรค์ในโลกจิ๋วหยานหวงเช่นกัน
แต่เขตที่นางเดินทางอยู่นั้นไม่ได้ลึกนัก สัตว์อสูรหยานหวงส่วนมากที่นางพบเป็นแค่ราชาเทพ มันมีบางตัวที่อยู่ขั้นอสงไขย
ตอนนั้นลึกเข้าไปในภูเขา ซ่างกวนมู่เอ๋อได้ยืนอยู่ตรงหน้าต้นชาหยั่งรู้ นางเก็บใบชาอย่างระมัดระวัง นางเก็บใบชาทุกใบราวกับมันเป็นสมบัติ
ใกล้กับต้นชาหยั่งรู้นั้นมีสัตว์อสูรหยานหวงนอนอยู่ รูปร่างมันเหมือนกับกิ้งก่า ตัวของมันโดนตัดออกเป็นชิ้น ๆ แผลนั้นราบเรียบราวกับว่านี่คือผลงานของมีดที่คมกริบ
ตามพลังที่หลงเหลืออยู่แล้ว ชัดแล้วว่ามันอยู่ขั้นอสงไขย
ไม่นานใบไม้ทั้งหมดบนต้นก็ถูกซ่างกวนมู่เอ๋อเก็บไป แต่นางไม่ได้เดินทางออกไปไหน กลับกันแล้วนางไปนั่งอยู่บนก้อนหินใกล้ ๆ และกินยาเพื่อฟื้นฟูพลังงานแทน พร้อมกับมองเข้าไปยังส่ว
