ที่นี่ พวกมันมีอยู่ทั่วทั้งหุบเขา
สัตว์อสูรหยานหวงที่เฝ้าดอกบัวแฝดเหล่านี้เป็นมังกรอสรพิษ ตัวมันยาวอย่างน้อยหลายพันเมตร ตอนนี้มันขดตัวนอนหลับอยู่ในหุบเขา
พลังแห่งการมีอยู่อันหนักหน่วงแผ่ออกมาจากตัวมันไปรอบ ๆ
เมื่อเจี้ยนเฉินเห็นสัตว์อสูรที่เฝ้าดอกบัวแฝดอยู่ เขากลับสบายใจขึ้นมา
มันไม่ใช่ขั้นอัครสูงสุดแต่เป็นขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9
“ แต่แม้ว่าจะเป็นขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9 แต่ข้าก็ไม่อาจจะเป็นคู่มือของมันได้ สัตว์อสูรหยานหวงประเภทมังกรอสรพิษนั้นด้องทรงพลังกว่าสัตว์อสูรหยานหวงระดับเดียวกัน บางทีมังกรอสรพิษนี่ภายนอกจะอยู่แค่ขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9 แต่ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของมันทัดเทียมกับขั้นอัครสูงสุดได้” เจี้ยนเฉินซ่อนอยู่ในป่าด้านนอกหุบเขา เขาใจสั่นเพราะดอกบัวแฝดทั้ง 28 ต้น เขาไม่เต็มใจที่จะกลับไปไหน
“ดูเหมือนว่าขาต้องหลอมรวมกระบี่หากอยากจะฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงเหล่านี้ แต่ดอกบัวแฝดระดับเทพขั้นกลาง 28 ต้นนั้นเพียงพอที่จะยอมใช้มัน”
“จากคุณสมบัติที่น่าตกใจของดอกบัวแฝด บางทีแค่อันเดียวก็เพียงพอที่ข้าจะฟื้นฟูจากผลกระทบที่เกิดจากการหลอมรวมกระบี่ได้” เจี้ยนเฉินคิดในใจ
มันไม่ใช่ว่าเขา
