์อสูรหยานหวงทั้งสองที่ไล่ตามเขามาแม้แต่น้อย
ยังไงซะความต่างเรื่องความแข็งแกร่งก็มากโข เขาอยู่ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 9 ส่วนพวกมันทัดเทียมกับขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 4 เมื่อไม่อาจจะใช้กฎมิติได้ เขาก็ไม่อาจจะมีโอกาสที่จะเทียบกับสัตว์อสูรหยานหวงที่โดดเด่นเรื่องความเร็วได้เลย
ระยะห่างหดสั้นลงอย่างรวดเร็ว
“แค่หนียังไม่พอ บางทีข้าควรจะทำแบบเดิมเหมือนที่ทำ คือล่อพวกมันสองตัวไปยังอาณาเขตของตัวอื่น ข้าอาจจะได้รับประโยชน์ที่คาดไม่ถึงจากเรื่องนี้” เจี้ยนเฉินคิด
แต่ตอนนั้นเองกรงเล็บของหมาป่าเก้าหางก็ได้มาถึงด้านหลังเขาพร้อมกับเสียงตัดสายลม มันได้ตะปบเข้าที่เสื้อของเจี้ยนเฉินและทิ้งรอยแผลลึกไว้ที่หลังของเจี้ยนเฉิน
พลังนี้ทำให้เจี้ยนเฉินกระเด็นออกไปชนเข้ากับต้นไม้หลายสิบต้น
เจี้ยนเฉินอดทนความเจ็บปวดที่มี เขากลัวว่าจะเสียเวลาไปแม้แต่วินาทีเดียว เขายังหนีต่อและล่อสัตว์อสูรหยานหวงทั้งสองเข้าไปยังอาณาเขตของสัตว์อสูรหยานหวงตัวอื่น
ระหว่างทางเขาได้พบกับสัตว์อสูรหยานหวง 3 ตัว ทั้งหมดอยู่ต่ำกว่าขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 4 เพราะแบบนั้น ทันทีที่รับรู้ถึงความแข็งแกร่งของหมาป่าและปลาแล้ว พวกมันก็เลือกท